Postanowienie NSA z 23 października 2018 r., I OZ 992/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 1776/17 o odrzuceniu zażalenia H. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 1776/17

Sprawa

w sprawie ze skargi H. P. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Jan Paweł Tarno przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 21 czerwca 2018 r., I SA/Wa 1776/17, odrzucił zażalenie H. P. na postanowienie tego Sądu z 5 marca 2018 r. odrzucające skargę H. P. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie natomiast do art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnosi się do Sądu w terminie siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia. Jak wynika z akt niniejszej sprawy postanowienie z 5 marca 2018 r. zostało odebrane przez skarżącą 16 marca 2018 r. i dopiero z tą datą otworzył się H. P. termin do wniesienia zażalenia. W tej sytuacji zażalenie wniesione przez skarżącą 15 marca 2018 r., a więc jeden dzień przed doręczeniem odpisu orzeczenia, należało uznać za przedwczesne.

Zażalenie na powyższe postanowienie wywiodła H. P., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając je w całości oraz wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 45 w zw. z art. 46 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a. przez wadliwe zakwalifikowanie pisma skarżącej, niezgodnie z zasadami postępowania sądowoadministracyjnego, jako przedwczesnego zażalenia na postanowienie z 5 marca 2018 r. odrzucające skargę. Wskutek tego doszło do naruszenia art. 178 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 194 § 2 p.p.s.a. przez wadliwe przyjęcie przez Sąd, że w sprawie zaszła podstawa do odrzucenia zażalenia na podstawie ww. przepisów, podczas gdy pismo z 15 marca 2018 r. pomimo wadliwego oznaczenia przez skarżącą, niereprezentowaną wówczas przez profesjonalnego pełnomocnika, nie stanowiło zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi, co potwierdza jego treść, z którego wynika, że: skarżąca zawarła w nim wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi oraz wniosek o przyznanie pomocy prawnej w postaci ustanowienia adwokata z urzędu; pismo zostało skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego; złożone zostało przed otwarciem się terminu do złożenia zażalenia; nie zawiera ono wymaganych elementów zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3. Stosownie zaś do art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Ponadto, zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia (art. 194 § 3 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać, m.in. oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników (art. 46 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), oznaczenie rodzaju pisma (art. 46 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) i osnowę wniosku lub oświadczenia (art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Oznaczenie rodzaju pisma polega na wskazaniu określenia zgodnego z treścią pisma i nazwą, jaką takiemu pismu nadają przepisy ustawy. Z kolei osnowa wniosku lub oświadczenia to merytoryczna treść, jaką wniosek lub oświadczenie zawiera. Winno z niej wynikać, jaki jest faktyczny zamiar wnoszącego pismo. W zasadzie oba omawiane elementy pisma strony powinny ze sobą korelować. Trudności interpretacyjne stwarza sytuacja, gdy treść pisma i wynikający z niej zamiar wnoszącego pismo nie są zgodne z oznaczeniem pisma. W takich sytuacjach priorytet należy przyznać treści pisma, bowiem z niej wynika intencja strony. Naczelny Sąd Administracyjny podziela opinię Sądu Najwyższego wyrażoną w postanowieniu z 8 grudnia 1997 r., III CKN 289/97, że niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może wywoływać dla strony ujemnych skutków, jeżeli z treści pisma wynika, jaki jest jego rodzaj, a każde pismo, niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma.

W niniejszej sprawie jednak, jak sam w uzasadnieniu zażalenia przyznał pełnomocnik skarżącej, o wydaniu postanowienia z 5 marca 2018 r. skarżąca dowiedziała się jeszcze przed jego doręczeniem, tj. 14 marca 2018 r. dzwoniąc do WSA w Warszawie. Co więcej, w piśmie z 15 marca 2018 r. skarżąca wskazując, że składa zażalenie na powyższe postanowienie dodatkowo pisze również m.in.: "proszę w zażaleniu o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych" czy też "składam do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek do zażalenia o przyznanie mi adwokata z urzędu". Powyższe wskazuje zatem na to, że pismo z 15 marca 2018 r. zostało prawidłowo zakwalifikowane przez Sąd I instancji jako zażalenie, które wniesione zostało przedwcześnie, tj. przed doręczeniem skarżącej odpisu postanowienia z 5 marca 2018 r., co nastąpiło dopiero 16 marca 2018 r. (k-77 akt sąd.). W tym miejscu należy wskazać, że zawarty w powyższym piśmie wniosek o przyznanie prawa pomocy został rozpoznany przez Sąd, który postanowieniem z 25 kwietnia 2018 r. przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.