Postanowienie NSA z 9 stycznia 2013 r., I OZ 993/12

Wydany

9 stycznia 2013 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 9 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 października 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 1230/12 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji

Skład

Sędzia WSA Iwona Kosińska (del.)

Sprawa

w sprawie ze skargi M. S. na decyzję - rozkaz personalny Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 15 października 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 1230/12 odmówił wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzję - rozkaz personalny Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska.

Małopolski Komendant Wojewódzki Policji decyzją - rozkazem personalnym z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w O. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odwołania z zajmowanego stanowiska. Skargę na powyższy rozkaz wraz z wnioskiem o wstrzymanie jego wykonania wniósł M. S. Uzasadniając wniosek wskazał, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dodał, że w świetle przedstawionych w skardze okoliczności dotyczących bezzasadnej podstawy faktycznej oraz złamania w toku prowadzonego postępowania przepisów proceduralnych, przedmiotowa decyzja przynosi dla skarżącego tak służbowo, jak i prywatnie niepowetowane i nieodwracalne straty i trudne do odwrócenia skutki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 15 października 2012 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd stwierdził, że rozstrzygając wniosek w oparciu o art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W sytuacji zaistnienia kumulatywnie obydwóch lub jednej z wymienionych przesłanek, Sąd ma podstawę do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest jednak wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Jak stwierdził Sąd, skarżący nie uprawdopodobnił możliwości zaistnienia przesłanek wskazanych w w/w przepisie.

Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 października 2012 r. wniósł M. S. W zażaleniu podniósł, że przeniesienie go na niższe stanowisko pociągnie za sobą niemożliwe do zrekompensowania straty finansowe oraz wpłynie w przyszłości na pomniejszenie jego świadczenia emerytalnego. W związku z tym wniósł o ponowne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie odwołania go ze stanowiska.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszym postępowaniu jest postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego z punktu zaistnienia określonych przesłanek wskazanych przepisami prawa. Stosownie bowiem do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Obowiązek wykazania istnienia powołanych przesłanek w całości ciąży na wnioskodawcy, który powinien przedstawić we wniosku okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i poprzeć je wszelkimi możliwymi dowodami. Samo postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności cechuje fakultatywność, co oznacza, że nawet jeżeli strona przedstawi okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej, Sąd nie jest zobowiązany do wydania rozstrzygnięcia o żądanej treści.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, powołane przez wnioskodawcę okoliczności strat finansowych oraz pomniejszenie świadczenia emerytalnego nie są okolicznościami usprawiedliwiającymi możliwość wydania postanowienia o wskazanej treści. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, że jedynie w przypadku, gdy wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby utratą jedynego źródła utrzymania strony skarżącej, spełniona jest przesłanka określona w art. 61 § 3 powołanej ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07, niepubl.). W przedmiotowej sprawie natomiast wnioskodawca w żaden sposób nie wykazał, aby występowało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo natomiast powołanie się na brzmienie przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest wystarczające do uznania przez Sąd zasadności żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i nie może zastąpić merytorycznego uzasadnienia takiego wniosku.

W świetle powyższego, mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił w dostateczny sposób możliwości wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270) oddalił zażalenie.