Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 250/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej "p.p.s.a."), odmówił R. S. przywrócenia terminu do wniesienia zażaleń na wymienione w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.
Odpis postanowienia z dnia 17 kwietnia 2014 r. wraz z pouczeniem oraz żądanymi przez skarżącego kopiami kart z akt sprawy został doręczony R. S. w dniu 12 maja 2014 r.
W dniu 14 lipca 2014 r. skarżący złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, załączając jednocześnie zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 17 kwietnia 2014 r. Uzasadniając wniosek R. S. zakwestionował przesłanie odpisu tego postanowienia w przesyłce, która zawierała również kserokopie dokumentów. Podał, że o postanowieniu Sądu z dnia 17 kwietnia 2014 r. dowiedział się dopiero z postanowienia Sądu wydanego dnia 13 czerwca 2014 r., doręczonego mu w dniu 7 lipca 2014 r. i dopiero wtedy, po dokładnym sprawdzeniu przesyłki, w której doręczono mu kserokopie dokumentów, stwierdził, że w nadesłanych dokumentach znajduje się postanowienie Sądu z dnia 17 kwietnia 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 250/11, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi do dokonania wymaganej czynności. Sąd wskazał, że brak jest przeszkód prawnych do jednoczesnego doręczania kilku przesyłek w jednej kopercie, w tym przypadku postanowienia wraz z pouczeniem oraz kserokopii dokumentów. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wyraźnie wynika jakie dokumenty się w niej znajdowały. Wobec powyższego Sąd stwierdził, że odpis postanowienia wraz z kserokopiami dokumentów został doręczony w sposób prawidłowy. Skutki procesowe wywołuje bowiem samo doręczenie pisma, natomiast z punktu widzenia procesowego obojętne jest to, czy adresat pisma zapoznał się z jego treścią. W niniejszym przypadku skarżący miał niewątpliwie możliwość zapoznania się z treścią doręczonej korespondencji z Sądu. Brak starannego zapoznania się z kierowaną do skarżącego korespondencją nie może stanowić przesłanki do uznania, że uchybienie terminu do złożenia zażalenie powstało wskutek okoliczności niezawinionych przez stronę. Działanie takie należy bowiem ocenić jako wynik niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw.
Na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 sierpnia 2014 r. zażalenie złożył R. S. podnosząc, że pisma z Sądu, na które przysługuje środek odwoławczy, powinny być doręczane w sposób "uczciwy, rzetelny i przejrzysty", w szczególności nie powinny być doręczane w przesyłce, która zawiera kserokopie dokumentów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., przywrócenie uchybionego terminu możliwe jest w sytuacji, gdy uchybienie to nie było przez stronę zawinione. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy niedochowanie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Na stronie, która występuje z wnioskiem o przywrócenie terminu spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, o czym stanowi art. 87 § 2 tej ustawy. Zaznaczyć należy, iż kryterium braku winy, jako przesłanki możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. Strona winna przy tym wykazać, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.
W okolicznościach niniejszej sprawy należało podzielić stanowisko Sądu I instancji, że skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia przesłanek do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Okolicznością taką nie jest z pewnością doręczenie przez Sąd w jednej kopercie kserokopii żądanych przez skarżącego dokumentów wraz z odpisem postanowienia, na które przysługuje środek odwoławczy. Podkreślić należy, że doręczenie skarżącemu w dniu 12 maja 2014 r. odpisu postanowienia z dnia 17 kwietnia 2014 r., co wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, nie jest przez skarżącego kwestionowane. Należycie dbająca o swoje interesy strona winna niezwłocznie zapoznać się z całą korespondencją przesłaną jej przez Sąd w jednej przesyłce.
Tym samym uznać należy, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 sierpnia 2014 r. nie narusza przepisów obowiązującego prawa.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji