Uzasadnienie
1. W dniu 19 stycznia 2016 r. M. I. i wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 czerwca 2015 r. II FNP 1/14, oddalającym skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2012 r. II FSK 1684/11. W skardze tej zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
2. Skarżący wskazał, że w sprawie zachodzi okoliczność wskazująca na wystąpienie przesłanki, dającej podstawę do wznowienia postępowania, albowiem w sprawie II FNP 1/14 orzekał sędzia, który był wyłączony z mocy ustawy.
Skarżący argumentował, że termin do złożenia skargi powinien być liczony od 4 stycznia 2016 r., kiedy to pełnomocnik skarżącego otrzymał od swojego mocodawcy odpis wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 października 2010 r. II FSK 717/09, z którego dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia. Skarżący podniósł, że nie uczestniczył w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie II FSK 717/09 i nie zwracał uwagi na skład sądu po uzyskaniu informacji o orzeczeniu, uznając że skład nie ma znaczenia i wpływu na meritum sprawy. Za usprawiedliwione należy uznać subiektywne przekonanie o prawidłowości składu w sprawie II FNP 1/14 zarówno u skarżącego, jak i pełnomocnika. Uzasadniając wniosek, zaznaczył, że wnosi o przywrócenie terminu ze względu na brak zawinienia strony przy dokładnym sprawdzeniu składów orzekających w poszczególnych wyżej wymienionych sprawach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
- 3. Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 277 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej jako: p.p.s.a.) skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
W sprawie niniejszej skarżący jak i jego pełnomocnik uczestniczyli w rozprawach, zarówno w sprawie II FSK 1684/11 jak i w sprawie II FNP 1/14. W związku z tym upoważniony przez skarżącego do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, pełnomocnik G. D., był zorientowany w jakim składzie orzekały sądy na tych rozprawach. W tej sytuacji termin na złożenie skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 czerwca 2015 r. II FNP 1/14, zgodnie z cytowanym wcześniej art. 277 p.p.s.a., rozpoczął bieg od dnia następnego po dniu 1 czerwca 2015 r. i upłynął w dniu 2 września 2015 r.
Skarżący nie wykazał, aby po tym terminie zaistniała jakakolwiek przyczyna uniemożliwiająca złożenie wniosku o przywrócenie terminu w rozumieniu art. 87 § 1 p.p.s.a. Tak więc złożenie wniosku o jego przywrócenie w dniu 19 stycznia 2016 r. czyni taki wniosek niedopuszczalnym na podstawie art. 88 p.p.s.a.
Nawet gdyby przyjąć, że tą przyczyna uchybienia terminu w rozumieniu 87 § 1 p.p.s.a. było zapoznanie się ze sprawą II FSK 717/09, dopiero 4 stycznia 2016 r., jak twierdzi skarżący, jakkolwiek z akt sprawy wynika, że na tę sprawę skarżący powoływał się już w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem w sprawie II FNP 1/14, to również przy takim założeniu obowiązkiem strony było złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od tego dnia (ustania przyczyny uchybienia terminu w rozumieniu art. 87 § 1 p.p.s.a.).
Złożenie tego wniosku po terminie siedmiu dni powoduje, że również w stanie faktycznym podanym przez stronę, złożyła ona wniosek spóźniony w rozumieniu art. 88 p.p.s.a.
Na marginesie należy tylko podnieść, że zgodnie z art. 271 pkt 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia. Tej ustawowej przesłanki z art. 271 pkt 1 p.p.s.a. in fine, strona również nie wykazała.
Z tych wszystkich względów wniosek skarżącego o przywrócenie terminu, należało odrzucić.
Ponieważ strona złożyła skargę o wznowienie postępowania po terminie, a wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu, to skarga o wznowienie postępowania podlega również odrzuceniu na podstawie 280 § 1 p.p.s.a.