Uzasadnienie
Postanowieniem z 25 kwietnia 2018 r., sygn. akt II FZ 211/17, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie H. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 22 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 1933/16, odrzucające zażalenie skarżącego.
Pismem złożonym w biurze podawczym NSA w dniu 13 marca 2019 r. skarżący wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego powyżej orzeczenia NSA. Pismo nie zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 285l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), w przypadkach nieuregulowanych przepisami niniejszego działu do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Jednym z przepisów, który znajduje odpowiednie zastosowanie do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest art. 175 § 1 p.p.s.a, który przewiduje przymus adwokacko-radcowski. To oznacza, że skarga ta musi być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika.
Jeśli skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie spełnia wymogu sporządzenia przez adwokata bądź radcę prawnego, podlega odrzuceniu, o czym przesądza treść art. 285f § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie skarga została sporządzona i osobiście podpisana przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a.
W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 285f § 3 p.p.s.a., skargę tę jako sporządzoną przez osobę nieuprawnioną odrzucił.