Uzasadnienie
Pismem z 5 czerwca 2015 r., pełnomocnik A. K. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 14 stycznia 2011 r., I SA/Lu 676/10 oddalającego skargę A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z 21 czerwca 2010 r., w przedmiocie nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej stwierdził, że w jego przekonaniu skarga z 26 stycznia 2015 r. zawierała wszystkie wymagane prawem elementy.
Pełnomocnik wskazał, że "w tych okolicznościach niedokonanie czynności, tj. brak wniesienia załączonej do nin. wniosku skargi w terminie 2 lat, o których mowa w art. 285f § 1 ustawy o PPSA, nastąpiło wskutek okoliczności, na które Skarżąca nie miała wpływu". Pełnomocnik dodał, że ponowne wniesienie skargi jest dopuszczalne, ponieważ sprawa nie została merytorycznie rozpoznana.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
Na wstępie wyjaśnić należy, że na podstawie art. 285l w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej jako: "P.p.s.a.") do postępowania w sprawie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia odpowiednie zastosowanie będą miały również przepisy dotyczące uchybienia i przywrócenia terminu, tj. art. 85 i n. P.p.s.a. Dlatego też nie ma przeszkód, by wniosek skarżącej został poddany merytorycznej ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Aby wniosek o przywrócenie terminu mógł być uwzględniony, niezbędne jest uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny niejednokrotnie wyjaśniał, że prowadzenie spraw w sformalizowanym postępowaniu sądowym wymaga od stron szczególnej staranności, a co za tym idzie, przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Nie może też budzić wątpliwości, że skarżący ponoszą konsekwencje zaniedbań profesjonalnych pełnomocników, którzy reprezentują ich w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponadto miernik staranności stosowany do profesjonalnych pełnomocników musi być adekwatnie wyższy.
W niniejszej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu przewidzianego w art. 285f § 1 P.p.s.a. pełnomocnik skarżącej zdaje się wskazywać tę okoliczność, że skarżąca nie wiedziała, iż jej poprzednia skarga nie zostanie rozpoznana. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznawany wniosek w istocie stanowi próbę naprawienia błędów, które przy składaniu poprzedniej skargi popełnił pełnomocnik skarżącej. Wskazać należy, że argumentacja pełnomocnika dotycząca jego przekonania, że skarga z 26 stycznia 2015 r. była sformułowana prawidłowo, jest na tym etapie postępowania niedopuszczalna. Stanowi bowiem polemikę z prawomocnym i niezaskarżalnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 kwietnia 2015 r., w którym przesądzono, że skarga nie zawierała niezbędnych elementów, wymienionych w art. 285e § 1 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności obiektywnych i niezależnych od niej oraz od jej pełnomocnika, które uniemożliwiałyby wniesienie skargi w terminie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 285l i w zw. z art. 193 P.p.s.a. wniosek skarżącej oddalił.