Uzasadnienie
W dniu 4 lutego 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga M. B. (dalej: skarżąca, strona) o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt I SA/Lu 688/10 (data nadania: 31 stycznia 2015 r.).
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 maja 2015 r., sygn. akt II FNP 4/15, skargę tę odrzucił, stwierdziwszy, że nie spełnia ona wymagań określonych w art. 285e § 1 pkt 4 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
28 maja 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynął wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt I SA/Lu 688/10. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej stwierdził, że w jego przekonaniu skarga z 31 stycznia 2015 r. zawierała wszystkie wymagane prawem elementy.
Pełnomocnik wskazał, że "w tych okolicznościach niedokonanie czynności, tj. brak wniesienia załączonej do nin. wniosku skargi w terminie 2 lat, o których mowa w art. 285f § 1 p.p.s.a., nastąpiło wskutek okoliczności, na które skarżąca nie miała wpływu". O nierozpoznaniu wcześniej wniesionej skargi skarżąca dowiedziała się 20 maja 2015 r., tj. w dniu otrzymania postanowienia o jej odrzuceniu.
Pełnomocnik dodał, że ponowne wniesienie skargi jest dopuszczalne, ponieważ sprawa nie została merytorycznie rozpoznana.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
Na wstępie wyjaśnić należy, że na podstawie art. 285l w zw. z art. 193 p.p.s.a. do postępowania w sprawie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia odpowiednie zastosowanie będą miały również przepisy dotyczące uchybienia i przywrócenia terminu, tj. art. 85 i n. p.p.s.a. Dlatego też nie ma przeszkód, by wniosek skarżącej został poddany merytorycznej ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem dotyczy w tej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt I SA/Lu 688/10, który stał się prawomocny w dniu 27 lutego 2013 r. Dwuletni termin do wniesienia przedmiotowej skargi upłynął 27 lutego 2015 r. (art. 285f § 1 p.p.s.a.). Skarga załączona do wniosku o przywrócenie terminu jest więc spóźniona.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Aby wniosek o przywrócenie terminu mógł być uwzględniony, niezbędne jest uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny niejednokrotnie wyjaśniał, że prowadzenie spraw w sformalizowanym postępowaniu sądowym wymaga od stron szczególnej staranności, a co za tym idzie, przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Nie może też budzić wątpliwości, że skarżący ponoszą konsekwencje zaniedbań profesjonalnych pełnomocników, którzy reprezentują ich w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponadto miernik staranności stosowany do profesjonalnych pełnomocników musi być adekwatnie wyższy.
W niniejszej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu przewidzianego w art. 285f § 1 p.p.s.a. pełnomocnik skarżącej zdaje się wskazywać tę okoliczność, że skarżąca nie wiedziała, iż jej poprzednia skarga – z 31 stycznia 2015 r. – nie zostanie rozpoznana.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznawany wniosek w istocie stanowi próbę naprawienia błędów, które przy składaniu poprzedniej skargi popełnił pełnomocnik skarżącej. Wskazać należy, że argumentacja pełnomocnika dotycząca jego przekonania, że skarga z dnia 31 stycznia 2015 r. była sformułowana prawidłowo, jest na tym etapie postępowania niedopuszczalna. Stanowi bowiem polemikę z prawomocnym i niezaskarżalnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2015 r., w którym przesądzono, że skarga nie zawierała niezbędnych elementów, wymienionych w art. 285e § 1 pkt 4 i 6 p.p.s.a.
Opisaną przez pełnomocnika przyczynę uchybienia terminu można byłoby ująć inaczej, jako brak wiedzy skarżącej co do tego, że jej pełnomocnik dopuści się błędów w formułowaniu skargi, co spowoduje, że nie zostanie ona przyjęta do merytorycznego rozpoznania. Tego rodzaju okoliczności, a więc błędy przy składaniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a także skutki procesowe tych błędów, z całą pewnością nie stanowią okoliczności niezawinionych, które mogłyby uzasadniać przywrócenie terminu. W niniejszej sprawie skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności obiektywnych i niezależnych od niej oraz od jej pełnomocnika, które uniemożliwiałyby wniesienie skargi w terminie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 285l i w zw. z art. 193 p.p.s.a. wniosek skarżącej oddalił.