Uzasadnienie
W dniu 5 marca 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący F. R. złożył skargę o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 946/07, toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku. Skarżący wniósł o stwierdzenie naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez uzasadnionej zwłoki i zasądzenie na jego rzecz od Skarbu Państwa kwoty 20 000 zł. W piśmie z dnia 8 kwietnia 2010 r. skarżący wyjaśnił, iż odwołał się od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 18 września 2007 r. Otrzymał od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odpowiedź na skargę z dnia 10 października 2007 r. Od dnia doręczenia tej odpowiedzi do dnia złożenia pisma nie otrzymał jakiegokolwiek pisma z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Z akt sprawy sądowoadministracyjnej wynika, iż skarga F. R. na decyzję Samorządowego Kolegium w Gdańsku z dnia 18 września 2007 r. nr [...] wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem tego organu w dniu 12 października 2007 r. W dniu 22 października 2007 r. stronie skarżącej doręczono wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi oraz odpis odpowiedzi na skargę. 26 października 2007 r. skarżący dokonał wpłaty wpisu, zaś 12 listopada 2007 r. sędzia sprawozdawca zarządził skierowanie sprawy na rozprawę.
Zarządzeniem z dnia 18 stycznia 2008 r. przewodniczący wyznaczył termin rozprawy na dzień 19 lutego 2008 r. i nakazał zawiadomić o niej skarżącego i Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, F. R. otrzymał zawiadomienie o rozprawie w dniu 1 lutego 2008 r.
W dniu 19 lutego 2008 r. odbyła się rozprawa, na którą skarżący się nie stawił i w tym samym dniu Sąd ogłosił wyrok, oddalający skargę. Wobec bezskutecznego upływu terminu do jego zaskarżenia zarządzeniem z dnia 5 maja 2008 r. sędzia stwierdził prawomocność tego wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga na przewlekłość postępowania jest instrumentem, mającym zapobiegać i usuwać skutki opieszałości sądów w rozpoznawaniu sprawy. Ma ona zdyscyplinować sąd rozpoznający sprawę merytorycznie i wymusić na nim terminowe, bez zbędnej zwłoki podejmowanie czynności procesowych. Jej celem nie jest zaś stwierdzenie faktu przewlekłości i zasądzenie stosownego odszkodowania. Stanowi ona bowiem doraźną interwencję przeciwdziałającą przewlekłości postępowania (tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z 19 stycznia 2006 r., sygn. akt II SPP 165/05, opubl. w OSNP z 2006 r., nr 23-24, poz. 376, a także Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 marca 2010 r., sygn. akt I OPP 10/10, niepubl.). Z tych względów skargę tę, stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. z 2004., Nr 179, poz.1843 ze zm., dalej powoływanej jako ustawa o skardze na naruszenie praw strony) wnosi się w toku postępowania w sprawie.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania w dniu 5 marca 2010 r., a więc po prawomocnym zakończeniu sprawy, toczącej się z jego skargi przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku. Postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie w dacie wniesienia skargi na przewlekłość postępowania już się zatem nie toczyło. Z tych względów skargę tę, jako niedopuszczalną, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 ze zm.) i w zw. z art. 8 ust. 2 powołanej ustawy o skardze na naruszenie prawa strony.
O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 17 ust. 3 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony.