Uzasadnienie
W dniu 20 grudnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J. D. osobiście złożył pismo zatytułowane "Skarga na przewlekłość postępowania części wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – patrz sygn. akt I SA/Łd 1061/10" (zamiast /09).
W treści tego pisma stwierdził, że Sąd pominął część sprawy – tj. decyzję Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia 21 grudnia 2009 r. J. D. stwierdził, że Sąd pierwszej instancji winien był przekazać tę część sprawy do Sądu Rejonowego, Wydział Karny w Z. Ponieważ jednak tego nie uczynił, w jego sprawie, w której wnosi o powszechne uwłaszczenie nieruchomości, nastąpiła przewlekłość postępowania uwłaszczeniowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako niespełniająca wymogów z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) – zwanej dalej ustawą o przewlekłości – podlega odrzuceniu w oparciu o art. 9 ust. 1 tej ustawy.
Na wstępie należy wyjaśnić Skarżącemu, że skarga na przewlekłość postępowania może dotyczyć wyłącznie tego postępowania, w którym została wniesiona (art. 2 ust. 1 ustawy o przewlekłości). W przypadku tej sprawy jest to postępowanie zainicjowane skargą Strony z dnia 22 października 2009 r., skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, a więc postępowanie wyłącznie przed tym Sądem. Jeśli J. D. oczekiwał, by Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadził kontrolę postępowania przed Sądem pierwszej instancji pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów przywołanej wyżej ustawy, winien był, zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o przewlekłości, zażądać stwierdzenia przewlekłości postępowania sądowego, a nie innego postępowania nazwanego przez Stronę "postępowaniem co do powszechnego uwłaszczenia moich nieruchomości" – str. 2 pisma.
Ponadto powinien był przytoczyć okoliczności wskazujące na to, że Sąd dopuścił się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznawaniu jego sprawy. Tymczasem w piśmie z dnia 20 grudnia 2010 r. Strona nie przedstawiła żadnych okoliczności dotyczących długości postępowania, które toczyło się przed Sądem pierwszej instancji.
To prowadzić musi do wniosku, że skarga na przewlekłość postępowania nie spełnia wymogów z art. 6 ust. 2 ustawy o przewlekłości, co skutkowało jej odrzuceniem w oparciu o art. 9 ust. 1 tej ustawy.