Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 listopada 2017r., sygn. akt: II FPP 29/17, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę Z.Z. (Skarżący) na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi na przewlekłość postępowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu sygn. akt: I SA/Wr 45/14 w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 21 listopada 2013 r., w przedmiocie stanowiska wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym. W piśmie z dnia 3 stycznia 2018 r., Skarżący wniósł o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego powołanym wyżej postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę tę Skarżący sporządził osobiście.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "p.p.s.a." w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym służącym od prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych, ale jednocześnie jest pismem strony w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymogom określonym w art. 46 p.p.s.a., powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, co wynika z brzmienia art. 276 p.p.s.a., a ponadto powinna zawierać wszystkie te elementy, które zostały wyszczególnione w art. 279 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 9 marca 2005 r. sygn. akt I GSK 359/05).
Zgodnie z art. 276 p.p.s.a., do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 p.p.s.a. W myśl § 1 tego artykułu, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Natomiast stosownie do jego § 2, przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Powyższa regulacja prowadzi do wniosku, że w przypadku, gdy tak jak w rozpoznawanej sprawie, do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, do skargi o wznowienie postępowania ma zastosowanie przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że skarga o wznowienie postępowania musi być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który powoduje jej odrzucenie (zob. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego Bogusław Dauter, wyd. 3, LexisNexis, Warszawa 2011 r. s. 602; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2010 r., s. 628 oraz postanowienia NSA z dnia: 9 marca 2005 r. sygn. akt I GSK 359/05, 15 lipca 2010 r. sygn. akt II OSK 955/10).
Skarżący nie spełniał wymagań wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a., a skargę o wznowienie postępowania sporządził osobiście.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 175 § 1 i art. 276 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.