Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 lutego 2007 r., I SA/Gd 894/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę E. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 28 sierpnia 2006 r. w przedmiocie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r.
Pismem z dnia 9 lipca 2013 r. strona wniosła skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, domagając się stwierdzenia przewlekłości ww. postępowania o sygn. I SA/Gd 894/06, wydania WSA w Gdańsku zalecenia podjęcia w wyznaczonym terminie odpowiednich czynności, a także przyznania od Skarbu Państwa – WSA w Gdańsku 20.000 zł oraz zasądzenia kosztów postępowania.
W piśmie z dnia 30 lipca 2013 r. strona podtrzymała skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.), skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie.
W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało zakończone prawomocnym wyrokiem WSA w Gdańsku z dnia 20 lutego 2007 r. (k. 40 akt). Przedmiotową skargę złożono natomiast w dniu dnia 9 lipca 2013 r. (k. 48 akt). Tym samym, jako złożona po zakończeniu postępowania, którego dotyczy, w rozumieniu art. 5 ust. 1 ww. ustawy, skarga ta jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 180 oraz art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej Ppsa, w zw. z art. 8 ust. 2 ww. ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. (por. post. NSA: z dnia 25 listopada 2011 r., II FPP 4/11; z dnia 15 marca 2011 r., II FPP 2/11; z dnia 9 lipca 2009 r., I OPP 40/09; z dnia 17 grudnia 2010 r., I OPP 66/10, CBOSA).
Ustalenie powyższe, kluczowe dla treści niniejszego rozstrzygnięcia, czyni zbędną analizę argumentacji strony zawartej w przedmiotowej skardze i ww. piśmie z dnia 30 lipca 2013 r. Tytułem wyjaśnienia wskazać jedynie należy, że w aktach sprawy znajduje się potwierdzenie doręczenia (w trybie art. 73 Ppsa) zawiadomienia o terminie rozprawy (k. 38 akt sądowych). Wyrok nie został doręczony skarżącej, ponieważ nie złożono wniosku, o którym mowa w art. 141 § 2 Ppsa (w zw. z treścią art. 142 § 2 tej ustawy). Z okoliczności, że strona nie zapoznała się z treścią zawiadomienia o terminie rozprawy, bo nie podjęła przesyłki awizowanej w placówce pocztowej, a w rezultacie nie uczestniczyła w rozprawie (k. 39 akt) i nie wiedziała również o wydanym wobec niej wyroku, nie wynika, że nie została prawidłowo (w przewidzianej prawem formie) poinformowała o rozpoznaniu jej sprawy, ani tym bardziej że postępowanie wobec niej nie zostało zakończone.
Z tych powodów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 180, art. 197 § 2 Ppsa i art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r.