Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 listopada 2017 r., sygn. akt II FPP 31/17 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę M. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie, sygn. akt I SAB/Lu 16/16 w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w przedmiocie bezczynności organu w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r.
Pismem z dnia 23 grudnia 2017 r., Skarżący wniósł zażalenie na wyżej wymienione postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego "uchylenie lub uzupełnienie".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie należało odrzucić jako niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.) – por. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.): Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 3. wydanie, Warszawa 2015, s. 725; a także postanowienia NSA: z dnia 20 stycznia 2016 r., I OZ 1715/15, z dnia 25 września 2015 r., II OZ 705/15 (opublikowane w: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
A zatem wniesione w niniejszej sprawie zażalenie na prawomocne postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne.
Z tych względów, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.