Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2018 r., sygn. akt II FPP 22/18, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę M.S. na przewlekłość postępowania prowadzonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w sprawie o sygn. akt I SA/Lu 1007/16, zainicjowanym skargą skarżącego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 22 września 2016 r. w przedmiocie uzupełnienia postanowienia.
Pismem z dnia 27 sierpnia 2018 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pod sygn. akt II FPP 22/18.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. nr 179, poz. 1843 ze zm.), skargę tę wnosi się w toku postępowania w sprawie. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga na przewlekłość postępowania przed sądem administracyjnym wniesiona po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2009 r., I OPP 40/09; z dnia 17 grudnia 2010 r., I OPP 66/10; z dnia 15 marca 2011 r., II FPP 2/11, orzeczenia dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, CBOSA). Celem skargi nie jest bowiem stwierdzenie faktu przewlekłości tylko zapobieżenie i usunięcie skutków opieszałości sądów w rozpoznawaniu sprawy.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania po jego prawomocnym zakończeniu. Należy podkreślić, że Naczelny Sąd Administracyjny wydał w dniu 8 sierpnia 2018 r. prawomocne postanowienie o odrzuceniu skargi skarżącego na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie Zatem postępowanie ze skargi skarżącego, prowadzone pod sygn. akt II FPP 22/18, w dacie wniesienia skargi o przewlekłość postępowania nie było w toku. W konsekwencji skargę o stwierdzenie przewlekłości złożoną po prawomocnym zakończeniu postępowania ocenić należy jako niedopuszczalną. W tej sytuacji niespełnienie wymogu określonego w art. 5 ust. 1 cyt. ustawy uniemożliwiło Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu merytoryczne rozpoznanie skargi.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.) oraz w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania.