Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt II FPP 33/17 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę M. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 891/16 w sprawie ze skargi skarżącego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z 8 sierpnia 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Pismem z 23 grudnia 2017 r., skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego "uchylenie lub uzupełnienie".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie należało odrzucić jako niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.) – por. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.): Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 3. wydanie, Wyd. C.H.BECK, Warszawa 2015, s. 725; a także postanowienia NSA: z 20 stycznia 2016 r., I OZ 1715/15, z 25 września 2015 r., II OZ 705/15.
A zatem wniesione w niniejszej sprawie zażalenie na prawomocne postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne.
Z tych względów, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.