Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 października 2018 r. sygn. akt II FPP 40/18 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę M.S. (dalej jako "Skarżący") na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt II FPP 24/18 ze skargi Skarżącego na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w przedmiocie bezczynności organu w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r.
Na powyższe rozstrzygnięcie Skarżący pismem z dnia 29 października 2018 r. (data wpływu: 2 listopada 2018 r.) wniósł zażalenie, w którym sformułował wniosek o uchylenie ww. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2018 r. jest niedopuszczalne, dlatego podlega odrzuceniu. Przepisy postępowania wyraźnie określają, że zażaleniem mogą być zaskarżane wyłącznie postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny jest instancją najwyższą w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jego orzeczenia - stosownie do art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a." - są prawomocne już od chwili ich wydania, bowiem nie przysługuje na nie żaden środek odwoławczy. Stąd wniesienie zażalenia na orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne.
Powyższe uwagi prowadzą do wniosku, że wniesiony przez Skarżącego środek zaskarżenia jest niedopuszczalny, w związku z czym podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.