Uzasadnienie
Pismem procesowym z 17 listopada 2008 r., które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym samym dniu (k-317 akt sądowych) W. J. poinformował o rezygnacji ze skargi na przewlekłość postępowania w sprawie oznaczonej w WSA w Warszawie sygn. akt III SA/Wa 934/08, dotyczącej odmowy przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym i (ponownie) wniósł o sprostowanie wezwania z 28 października 2008 r.
Skarga na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez uzasadnionej zwłoki z 19 października 2008 r., która wpłynęła do NSA 20 października 2008 r. (k-277) odnosiła się do rozpoznania sprzeciwu przeciwko postanowieniu referendarza sądowego w WSA w Warszawie z 27 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 934/08 (k-87 akt WSA). Sprzeciw wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 27 czerwca 2008 r. (k-247).
Jak wynikało z akt sądowych, na skutek złożonego sprzeciwu WSA w Warszawie wydał postanowienie z 8 lipca 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 934/08, odmawiające skarżącemu przyznania prawa pomocy w sprawie z jego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 26 lutego 2008 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie odmowy zwrotu kosztów postępowania (k-121 akt WSA).
W tej sytuacji złożenie w dniu 20 października 2008 r. skargi na przewlekłość postępowania było niedopuszczalne. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843) skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Stąd też pisemna rezygnacja skarżącego ze skargi na przewlekłość postępowania nie mogła skutkować umorzeniem postępowania tą skargą wszczętego, gdyż skarga taka, wniesiona po zakończeniu postępowania, którego dotyczyła, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 i 180 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.
Jeśli chodziło o żądanie sprostowania wezwania z 28 października 2008 r., to stwierdzić należało, że przywołana ustawa z 30 sierpnia 2002 r. dopuszcza prostowanie błędów ortograficznych w pismach sądowych – w formie procesowej – jedynie w odniesieniu o wyroków i postanowień – vide art. 156 § 1 (w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Samo wezwanie takiego, rozstrzygającego dla sprawy, charakteru nie miało.