Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 października 2010 r. S. P. wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w postępowaniu z jego skargi na przewlekłość postępowania w toczącej się przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi sprawie o sygn. akt I SA/Łd 617/10, ze skargi S. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 7 kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie niewydania z akt podatkowych kopii wypisu z rejestru gruntów.
Pismem z dnia 23 listopada 2010 r. skarżący wskazał, iż wnosi o przyznanie mu adwokata oraz o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując w złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF), iż skończył szkołą zawodową i nie zna się na prawie, jako majątek wskazał jedyne 0,34 ha łąki nieuprawnej, nie wykazał żadnych dochodów a podniósł jedynie, ze nie pracuje i nie może podjąć pracy.
Dnia 7 grudnia 2010 r., na zarządzenie sędziego sprawozdawcy, wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: złożenie dodatkowych dokumentów i udzielenia informacji dotyczących jego sytuacji tj.: nadesłania aktualnej opinii lekarskiej dotyczącej stanu jego zdrowia, jeśli taką posiada, wskazanie kwoty środków przeznaczanych miesięcznie na zakup lekarstw oraz utrzymanie, szczegółowego wskazania wszystkich źródeł utrzymania oraz wyjaśnienia, czy nadal pozostaje współwłaścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni 6,20 ha bądź, kiedy i na czyją rzecz została zbyta. Powyższemu wezwaniu wnioskodawca nie zadośćuczynił.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. osobie fizycznej prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ciężar dowodu powyższych okoliczności spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Świadczy o tym użycie w przepisie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrotu "gdy osoba ta wykaże". Należy przy tym podkreślić, że cytowany przepis stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którym strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przytoczone przez stronę okoliczności powinny zatem uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym przepisie.
Naczelny Sąd Administracyjny powziął wątpliwość co do szczegółów sytuacji majątkowej skarżącego. Przedłożony przez wnioskodawcę formularz nie może odzwierciedlać jego rzeczywistej sytuacji majątkowej. Nie wykazał on żadnych źródeł utrzymania, nie wskazał, jakie wydatki ponosi na swoje utrzymanie. Choćby był on na utrzymaniu osób bliskich lub w inny sposób zdobywał środki finansowe — powinien był o tym fakcie nadmienić w formularzu lub w odpowiedzi na wezwanie Sądu.
Niemożność ustalenia rzeczywistej sytuacji majątkowej wnioskodawcy uniemożliwia ocenę wniosku pod względem ustawowych kryteriów przyznania prawa pomocy. W niniejszej sprawie, poprzez swoją bierność wnioskodawca uniemożliwił Sądowi pozytywne rozpoznanie jego wniosku.
Z tych też względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.