Uzasadnienie
W skardze z dnia 21 kwietnia 2016 r. I. J. i R. J., wnieśli o stwierdzenie przewlekłości postępowania "w sprawie, której skarga dotyczy, tj., III SA/Wa 2380/15". W motywach skargi jako okoliczności uzasadniające żądanie skargi wskazano: "Okoliczności uzasadniające żądanie to ewidentna przewlekłość od co najmniej 2013 r. do nadal, jeżeli nie od 2009 r.! nic!, gdzie żyjemy w permanentnym, na tzw., stresie. Takie traktowanie nas wyczerpują znamiona nieludzkiego i poniżającego nas traktowania. Fakty mówią same za siebie, gdzie załączamy postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego w kwocie: 3.562.00 zł, a powinna być: 4.657 zł, albo umarza kwotę w całości bez potrącania kwoty 1095 zł odliczenia za zakup sprzętu rehabilitacyjnego, gdyż taką kwotę była zobowiązana 4.657 zł zapłacić za sprzedaż akcji, tym bardziej, że ten sprzęt rehabilitacyjny przysługiwał R. J. z tytułu niepełnosprawności, któremu odmawia MOPS wszelkiej pomocy na zakup lekarstw, biletu socjalnego na zabiegi rehabilitacyjne i został zmuszony z braku środków na korzystanie z nich."
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W części Skargi R. J. podlega ona odrzuceniu jako skarga wniesiona przez nieuprawnionego na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2004 r., nr 179, poz. 1843 ze zm.; dalej również jako: "ustawa"). Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy uprawnionym do wniesienia skargi na podstawie ww. ustawy w postępowaniu sądowo-administracyjnym jest skarżący oraz uczestnik postępowania na prawach strony. Ponieważ R. J. w sprawie ze skargi I. J. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 17 czerwca 2015 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne nie przysługuje ani przymiot strony ani uczestnika postępowania na prawach strony, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wniesiona przez niego skarga o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2380/15 podlega odrzuceniu na podstawie art. 9 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 6 ustawy.
W części skargi wniesionej przez I. J., podlega ona również odrzuceniu.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga na przewlekłość postępowania ma na celu realizację wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa do sądu. Skorzystanie z tego środka prawnego jest jednak uzależnione od spełnienia określonych wymogów formalnych.
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także charakter sprawy, zachowanie stron, a w szczególności strony, która zarzucała przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 września 2013 r., I FPP 2/13, dostępne w systemie CBOSA na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd, w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty uwzględniając charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania
Dodatkowo podnieść należy, iż zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2 ustawy, skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających to żądanie. Skarżący powinien zatem w uzasadnieniu skargi szczegółowo wskazać, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy. Jego obowiązkiem jest precyzyjnie wskazać na konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2008 r. sygn. akt II OPP 19/08, Lex nr 494357). Skargę niespełniającą tego wymagania Sąd odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków (art. 9 ust. 1 ustawy).
W rozpoznawanej sprawie należy stwierdzić, że skarga I. J. z dnia 21 kwietnia 2016 r. na przewlekłość postępowania, co prawda spełnia wymagania pisma procesowego, ale nie przytoczono w niej okoliczności uzasadniających żądanie (art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy). Brak w tym piśmie konkretnych przykładów czynności procesowych, których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie podjął lub dokonał wadliwie, a które w ocenie Skarżącej mogłyby świadczyć o nieuzasadnionej zwłoce w postępowaniu sądowym. Jeżeli bowiem Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrujący skargę na przewlekłość postępowania ma w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez Sąd pierwszej instancji z uwzględnieniem charakteru sprawy, stopnia faktycznej i prawnej jej zawiłości oraz znaczenia dla strony wnoszącej skargę rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowania się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania (art. 2 ust. 2 ustawy), to skarga ta powinna wyraźnie wskazywać, w którym miejscu postępowania doszło do uchybienia przez sąd orzekający terminowości bądź prawidłowości podjętych czynności sądowych.
Brak zatem sprecyzowania okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania, uniemożliwia ocenę czynności Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wymienionych w art. 2 ust. 2 ustawy.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 9 ust. 1 powołanej ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.