Uzasadnienie
Wyrokiem z 26 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 1447/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uwzględnił skargę C. S.A. w K. i uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 15 lipca 2013 r. w przedmiocie nadpłaty z tytułu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za listopad 2012 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu podatkowego pierwszej instancji.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Dyrektor Izby Skarbowej w K..
W piśmie z 4 marca 2016 r. Skarżąca Spółka wniosła o zawieszenie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt II FSK 1008/14 do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego toczącego się przed Sądem Okręgowym w K. (sygn. akt [...]) wszczętego pozwem spółki z 12 marca 2015 r. ze względu na to, że rozstrzygnięcie sprawy przez NSA zależy od wyniku tego postępowania. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w sprawie toczącej się przed sądem powszechnym Spółka żąda uznania umowy cywilnoprawnej, z którą wiązało się zobowiązanie podatkowe, za nieważną, z uwagi na jej pozorność.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1) P.p.s.a, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Do zastosowania środka procesowego unormowanego we wskazanym powyżej przepisie może dojść jedynie wtedy, gdy rozstrzygnięcie sprawy w przedmiocie kontroli sądowoadministracyjnej uzależnione jest od innego rozstrzygnięcia organu władzy publicznej. W przypadku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym należy mieć przy tym na uwadze, że – stosownie do treści art. 183 § 1 P.p.s.a. - Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że argumentacja powołana przez Skarżącą we wniosku o zawieszenie postępowania nie mogła okazać się skuteczna, z uwagi na szczególną sytuację procesową zaistniałą w niniejszej sprawie. Podkreślenia wymaga fakt, że sprawa zawisła przed Naczelnym Sądem Administracyjnym została zainicjowana na skutek skargi kasacyjnej organu podatkowego od wyroku sądu administracyjnego pierwszej instancji, mocą którego uchylono rozstrzygnięcia organów obu instancji w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty. W zarzutach kasacyjnych powołano się na naruszenie przez sąd w toku przeprowadzonej kontroli przepisów prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania polegające na uchyleniu zaskarżonych przez Spółkę decyzji. Zgłoszone przez organ odwoławczy zarzuty wyznaczają zakres dopuszczalnej kontroli kasacyjnej w niniejszej sprawie, przesądzając o tym, że okoliczności, na które powołuje się Skarżąca w zgłoszonym wniosku, a które są przedmiotem postępowania przed sądem cywilnym – nie będą mogły mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Kwestia pozorności umowy cywilnoprawnej wchodzi w zakres ustaleń faktycznych sprawy, sytuując się poza zakresem kontroli kasacyjnej wyznaczonej w niniejszej sprawie zarzutami podniesionymi przez podmiot inicjujący postępowanie przez NSA.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 125 § 1 pkt 1) w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.