Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 listopada 2010 roku w sprawie o sygnaturze akt II FSK 1016/09 uchylił zaskarżony przez Dyrektora Izby Skarbowej w O. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 4 marca 2009 roku (I SA/Op 239/08) oraz na podstawie art. 203 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej u.p.p.s.a.) orzekł o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego. Sąd jednak błędnie w uzasadnieniu tego orzeczenia wskazał podstawę prawną wyliczenia kwoty zasądzonych kosztów. W związku z art. 35 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 roku o radcach prawnych (Dz. U. z 2010 roku Nr 10, poz.
65) jest nią bowiem § 14 pkt 2 lit b), a nie jak błędnie wskazano lit a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Opisaną w ten sposób oczywistą omyłkę pisarską Naczelny Sąd Administracyjny postanowił sprostować z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i § 2 u.p.p.s.a. Na tej samej podstawie prawnej należało sprostować błąd rachunkowy, jaki pojawił się w punkcie 2 sentencji wyroku z dnia 23 listopada 2010 roku. Skoro bowiem niekwestionowana wartość przedmiotu zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie wynosiła 7.353,00 zł, to w myśl art. 205 § 2 w związku z art. 203 pkt 2 u.p.p.s.a. zasądzona kwota niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego stosownie do § 6 pkt 4 oraz § 14 pkt 2 lit. b) opisanego powyżej rozporządzenia wynosiła nie jak omyłkowo wskazano w punkcie 2 sentencji 148,00 zł, a 1048,00 zł. Na wartość tą składa się wartość wynagrodzenia pełnomocnika oraz zwrot wpisu od skargi kasacyjnej. Wreszcie należy powiedzieć, że nie był dopuszczalny, złożony w dniu 28 stycznia 2011 roku, a więc po ogłoszeniu wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny, wniosek T.K. o nieobciążanie go obowiązkiem ponoszenia kosztów postępowania kasacyjnego w sprawie II FSK 1016/09. Wszelkie wnioski i oświadczenia strona może składać w toku postępowania przed sądem administracyjnym, do czasu zamknięcia rozprawy poprzedzającej wydanie i ogłoszenie wyroku. W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącego o odstąpienie od zasądzenia od niego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego wpłynął po zakończeniu postępowania i po ogłoszeniu wyroku. Z tej przyczyny wniosek ten należało ocenić jako niedopuszczalny i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 oraz w związku z art. 193 u.p.p.s.a. orzec o jego odrzuceniu, bez rozważenia możliwości zastosowania art. 207 § 2 u.p.p.s.a.