Uzasadnienie
1. Postanowieniem z dnia 23 października 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 489/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), odrzucił skargę M. T. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Sz 103/11.
2. W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącej wniósł o "uwzględnienie złożonej skargi kasacyjnej w całości przez uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2014 r. i przekazanie prawy do ponownego rozpoznania". Autor skargi kasacyjnej wskazał, iż "Zgodnie z art. 176 p.p.s.a. w zw. z art. 174 pkt 1 p.p.s.a. podstawę skargi kasacyjnej stanowi naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść wydanego wyroku tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 17 § 2, w zw. z art. 19 i 20 § 1 i § 3 p.p.s.a. poprzez rozpoznanie merytorycznie skargi o wznowienie postępowania sądowego, w sytuacji gdy w dacie wydawania wyroku pozostawał nierozstrzygnięty wniosek skarżącej o wyłączenie wszystkich Sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie".
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
3. Rozpoznając niniejszą skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż nie ma ona uzasadnionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu. Na wstępie zaznaczyć należy, że na podstawie art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na zarzucie naruszenia prawa materialnego przez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie albo na zarzucie naruszenia przepisów o postępowaniu, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dla skutecznego podania należycie określonej podstawy kasacyjnej konieczne jest szczegółowe wskazanie naruszonego przez Sąd pierwszej instancji przepisu, uzasadnienie zarzutu jego obrazy. W sytuacji oparcia skargi kasacyjnej na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. konieczne jest też wykazanie, że uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Pełnomocnik skarżącej działając na podstawie art. 176 w zw. z art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 17 § 2 w zw. z art. 19 i art. 20 § 1 i § 3 p.p.s.a. Zauważyć należy, że zarzuty te zostały wadliwie sformułowane. Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia zostało ono wydane w oparciu o art. 281 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji nie mógł zatem dopuścić się naruszenia przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Przepis ten nie stanowił bowiem podstawy wydania zaskarżonego postanowienia. Co więcej wskazany zarzut jest wewnętrznie sprzeczny. Autor skargi kasacyjnej wskazuje na przepis art. 174 pkt 1 p.p.s.a. dotyczący naruszenia prawa materialnego, a następnie wyjaśnia, iż w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania.
Ponadto zaznaczyć należy, że czynności podejmowane wbrew zakazowi wyrażonemu w art. 20 § 3 p.p.s.a., nie powodują nieważności postępowania. Mają jedynie charakter uchybień procesowych, które mogą być uznane za wpływające na wynik sprawy, jeżeli wniosek o wyłączenie zostanie uwzględniony. W niniejszej sprawie w dniu 23 października 2014 r. wniosek skarżącej o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie nie był rozpoznany. Niezależnie od tego pełnomocnik skarżącej nie wskazuje na późniejsze uwzględnienie przedmiotowego wniosku. W związku z powyższym okoliczność braku rozpatrzenia ww. wniosku pozostaje bez wpływu na wynik postępowania.
Z tych powodów na podstawie art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną oddalił.