Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 25 października 2016 r., I SA/Gd 1003/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, uchylił zaskarżoną przez N. M. K. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z 29 czerwca 2016 r., [...], [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r.
2. W piśmie procesowym z 13 grudnia 2017 r., skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji nieostatecznej wydanej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. z 8 października 2015 r., [...] określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
3. Zgodnie z treścią art. 152 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: "p.p.s.a."), w stanie prawnym obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r., w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej.
W niniejszej sprawie sąd pierwszej instancji uwzględnił skargę skarżącej uchylając decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z 29 czerwca 2016 r., [...], [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. Jednocześnie sąd pierwszej instancji nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia, z którego wynikałoby, że pomimo uwzględnienia skargi zaskarżona decyzja wywołuje skutki. Oznacza to, że do czasu uprawomocnienia się wyroku sądu pierwszej instancji zarówno decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z 29 czerwca 2016 r., [...], [...], jak i decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. z 8 października 2015 r., [...] nie wywołują skutków, a więc brak jest podstaw do orzekania w przedmiocie wstrzymania ich wykonania przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie ma bowiem przesłanek do wydania rozstrzygnięcia o wstrzymaniu wykonania decyzji w sytuacji, gdy skutki tego rodzaju rozstrzygnięcia wynikają z mocy prawa.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku art. 152 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.