Uzasadnienie
Stosownie do art. 156 § 1 p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna tego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2009, wyd. III).
W rozpatrywanej sprawie omyłka pisarska w wierszu 1 – 3 od dołu na str. 9 uzasadnienia polegająca na powołaniu art. 203 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 209 tej ustawy zamiast art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 209 art. ma charakter oczywisty. W sytuacji bowiem, gdy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. to Dyrektor Izby Skarbowej miał obowiązek zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego; podstawę prawną orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego powinien więc stanowić art. 204 pkt 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 i 197 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji