Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku sygn. akt I SA/Bk 334/09 na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej P.p.s.a., odrzucił skargę F. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 28 maja 2009 r., wydaną w przedmiocie podatku od osób fizycznych za 2006 r.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wojewódzki wskazał, że skarżący F. P. działając za pośrednictwem pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 28 maja 2009 r. Zarządzeniem z dnia 5 sierpnia 2009 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie wraz z pismem z dnia 31 sierpnia 2009 r. pełnomocnik przedstawił jedynie pełnomocnictwo udzielone mu przez skarżącego. Pełnomocnik nie podał natomiast wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd uznał, że brak skargi nie został usunięty w terminie, co po myśli art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. obligowało do odrzucenia tej skargi.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący zarzucił na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania – art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Ponadto na mocy art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. wniósł o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 28 maja 2009 r..
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Uzasadniając skargę kasacyjną skarżący podniósł, że nie kwestionuje faktu nieuzupełnienia braku formalnego w terminie zakreślonym przez Sąd. Wskazał, że okoliczność uchybienia terminu stała się pełnomocnikowi skarżącego znana w dniu 8 września 2009 r. i w dniu 9 września wniósł on do Sądu pierwszej instancji wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi i jednocześnie dokonał spóźnionej czynności. W ocenie skarżącego okoliczności przestawione we wniosku o przywrócenie terminu wskazują na niezawinione przez pełnomocnika uchybienie terminu i uzasadniają jego przywrócenie, wobec czego odrzucenie skargi było rozstrzygnięciem przedwczesnym, a przez to nieuzasadnionym i konieczne wydaje się w takiej sytuacji zawieszenie przez NSA postępowania w przedmiocie rozpoznania niniejszej skargi kasacyjnej do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu.
W myśl art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, która zachodzi w przypadkach wymienionych enumeratywnie w § 2 tego przepisu. Zakres sprawy sądowoadministracyjnej przed sądem kasacyjnym określają zatem zarzuty podniesione przez stronę w ramach podstaw kasacyjnych. Zgodnie z art. 174 pkt 1 i pkt 2 P.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na obydwu podstawach kasacyjnych: na naruszeniu przepisu prawa materialnego przez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz na naruszeniu przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżący w niniejszej sprawie skargę kasacyjną oparł na podstawie określonej w art. 174 pkt 2 P.p.s.a., zarzucając naruszenie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Zgodnie z dyspozycją art. 57 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te wynikają z art. 46 oraz z art. 215 P.p.s.a. Ostatni ze wskazanych przepisów stanowi w § 1, że w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismami wszczynającymi postępowanie sądowe w danej instancji są: skarga, skarga kasacyjna, skarga o wznowienie postępowania. Niedochowanie wymogu podania wartości przedmiotu zaskarżenia we wskazanych pismach stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia - na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. - wzywa stronę przewodniczący. Skarga na decyzję ostateczną organu administracji publicznej jest kwalifikowanym pismem procesowym, dlatego skutkiem nieuzupełnienia braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie jest, zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., jej odrzucenie
W rozpoznawanej sprawie skarżący został wezwany w dniu 6 sierpnia 2009 r. przez Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni (k. 20 akt sądowych). W wezwaniu wskazano skutek prawny, jaki wywoła nieusunięcie braku formalnego skargi w terminie. Zarządzenie przewodniczącego zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 24 sierpnia 2009 r. (k. 21 akt sądowych). Wobec tego wyznaczony przez Sąd termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 31 sierpnia 2009 r. Pomimo tego skarżący nie wskazał w terminie wartości przedmiotu zaskarżenia. Powyższe okoliczności są bezsporne i skarżący z tymi ustaleniami faktycznymi nie polemizuje w skardze kasacyjnej.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego WSA w Białymstoku słusznie zastosował art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W oparciu o stan faktyczny sprawy dokonaną subsumcję należy uznać za prawidłową, zaistniała bowiem okoliczność należąca do hipotezy ww. przepisu P.p.s.a., co skutkowało obowiązkiem zastosowania tego przepisu przez Sąd pierwszej instancji.
Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania przed NSA do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi należy wskazać, że wniosek ten został już rozpoznany. Na skutek wniesionego zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 października 2009 r. oddalającego przedmiotowy wniosek, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 marca 2010 r. oddalił zażalenie skarżącego, zatem w niniejszym postępowaniu NSA nie będzie odnosił się do tego wniosku merytorycznie.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 P.p.s.a.