Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 grudnia2014 r., sygn. akt I SA/Łd 983/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej: "WSA") oddalił skargę B. Z. (dalej: "Skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby skarbowej w Łodzi z dnia 30 czerwca 2014 r. w przedmiocie podatku od spadków i darowizn.
W wywiedzionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek Skarżąca podniosła, że nie istnieje dla Skarbu Państwa zagrożenie nieziszczenia podatku przez Skarżącą, a wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje nieobciążanie jej kosztami postępowania egzekucyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności zauważyć należy, że art. 61 § 3 p.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 188). W sytuacji gdy chodzi o orzeczenie rodzące obowiązek zapłaty określonej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem podatnika, koniecznym jest zobrazowanie okoliczności wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem skutków trudnych do odwrócenia w konkretnej rozpatrywanej sprawie.
Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Skarżąca nie wypełniła przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadnienie wniosku ma charakter lakoniczny, Skarżąca nie przedstawiła szerokiej argumentacji, która wskazywałaby na skutki ewentualnego wykonania zaskarżonych decyzji, nie przedstawiła żadnych dokumentów ukazujących jej trudną sytuację materialną. W tej sytuacji uznać należało, że Skarżąca nie uzasadniła w sposób właściwy wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, co skutkować musiało jego oddaleniem. Podkreślić należy, że w aktach sprawy rzeczywiście znajduje się szereg dokumentów, które przedstawiają trudną sytuację majątkową Skarżącej, niemniej w celu zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. niezbędne jest wskazanie jakie ewentualne skutki wiązać się mogą z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Tego Skarżąca nie uczyniła. W rezultacie uniemożliwiła dokonanie merytorycznej oceny wniosku.
Niezależnie od powyższego Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, iż Skarżąca może złożyć ponowny wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, w którym przedstawi okoliczności, które jej zdaniem uzasadniają pozytywne rozpatrzenie takiego wniosku.
W świetle powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie zaistniały przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i na podstawie tego przepisu w zw. z art. 193 i art. 61 § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.