Uzasadnienie
Wyrokiem z 7 grudnia 2017 r., I SA/Po 431/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę J. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 19 stycznia 2017 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.
Od powyższego orzeczenia skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną żądając umorzenia z urzędu postępowania egzekucyjnego prowadzonego do majątku skarżącego, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W skardze kasacyjnej sformułowano również, wskazując jako podstawę art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej w skrócie "p.p.s.a.") wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia przez Naczelny Sąd Administracyjny z powodu prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 p.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przypomnieć również należy, że zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r. (sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007, nr 4, poz.
77) w postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie nie ma jednakże możliwości zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu z uwagi na charakter tego aktu. Oczywiste jest, że nie może być przedmiotem wstrzymania wykonania akt, który wykonaniu nie podlega. Przedmiotem zaskarżenia w postępowaniu głównym w tej sprawie sądowoadministracyjnej jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, którym utrzymano w mocy postanowienie o uznaniu zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za niezasadne. Przedmiotowe postanowienie w postępowaniu egzekucyjnym, którego bieg wstrzymać chce skarżący, nie podlega wcale wykonaniu, czyli przymusowej realizacji, gdyż nie nakłada ono na skarżącego żadnych obowiązków; dlatego też nieporozumieniem jest rozważanie, czy korzystnym dla podatnika (tj. chroniącym przed wyrządzeniem znacznej szkody bądź przed spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków) będzie wstrzymanie jego wykonania.
Na marginesie jedynie należy przypomnieć autorowi skargi kasacyjnej – profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego – że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie tymczasowej ochrony sądowej (por. postanowienia NSA: z 10 maja 2011 r., II FZ 106/11, z 9 września 2011 r., II FSK 1501/11, z 28 września 2011 r., I FZ 219/11, z 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07– publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi zatem poprzeć go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Wniosek złożony w niniejszej sprawie nie został w żaden sposób uzasadniony.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.