Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 9 stycznia 2008 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej wspólnika za zaległości podatkowe Spółki jawnej L. z tytułu podatku od towarów i usług oraz dodatkowego zobowiązania podatkowego wraz z odsetkami i kosztami postępowania.
W skardze kasacyjnej od tego wyroku zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w L. z dnia 8 października 2007 r. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że zabezpieczony przez organy podatkowe na poczet zaległości podatkowych majątek Spółki jawnej L. jest wystarczający do zaspokojenia wierzyciela podatkowego, natomiast skierowanie egzekucji tej zaległości do majątku skarżącego spowoduje dla niego i dla jego rodziny nieodwracalne straty i pozbawi go dachu nad głową, bowiem doprowadzi do zajęcia domu należącego do skarżącego oraz jego rachunków bankowych. Jakkolwiek na mocy art. 108 § 4 Ordynacji podatkowej egzekucja zobowiązania wynikającego z decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej może być wszczęta dopiero wówczas, gdy egzekucja z majątku podatnika okazała się w całości lub w części bezskuteczna, ale mimo tego i wbrew prawu Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w L. wszczął egzekucję z majątku skarżącego, co stwarza obawy, iż zaniechanie wstrzymania wykonania decyzji spowoduje dla skarżącego nieodwracalne straty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na mocy art. 193 tego Prawa do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, jeżeli nie ma przepisów szczególnych.
Przepisy szczególne nie normują postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, przeto do wniosku takiego zgłoszonego w skardze kasacyjnej zastosowanie mają przepisy normujące wstrzymywanie wykonania decyzji przez wojewódzkie sądy administracyjne.
Uzasadnienie wniosku skarżącego nie wskazuje na istnienie konkretnych okoliczności, które mogłyby doprowadzić do wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Jak zauważył sam skarżący skierowanie egzekucji do jego majątku musi poprzedzić egzekucja przeprowadzona z majątku podatnika – spółki jawnej, której był wspólnikiem, gdy zaległości te powstały. Jeżeli organy egzekucyjne nie respektują tego przepisu prawa, skarżącemu przysługują środki prawne, ze skargą do sądu administracyjnego włącznie, by organy te do przestrzegania prawa wdrożyć. Jeżeli zatem twierdzenia skarżącego o posiadaniu przez spółkę majątku pozwalającego na zaspokojenie zaległości podatkowych są prawdziwe, w chwili obecnej nie zachodzi realna obawa skierowania egzekucji do jego majątku osobistego.
Ponadto skarżący nie uprawdopodobnił możliwości ziszczenia się przesłanek wstrzymania wykonania decyzji w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zajęcie nieruchomości skarżącego nie prowadzi automatycznie do pozbawienia go dachu nad głową, a zajęcie rachunków bankowych nie ma cechy nieodwracalności, ponieważ z istoty należności pieniężnych wynika, że nawet jeżeli są wyegzekwowanie, mogą być zwrócone.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej oddalił.