Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 1302/08, zapadłym w sprawie ze skargi A. J. uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 30 stycznia 2008 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji wskazał, że w dniu 30 października 2007 r. A. J. złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, które dotyczyło opodatkowania przychodu z kapitałów pieniężnych (zbycia udziałów). Przedmiotem interpretacji było pytanie, czy w przypadku dokonania przez nabywcę udziałów potrącenia z należnej A. J. kwoty, podatnik będzie miał prawo do złożenia korekty deklaracji i wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym? Zdaniem wnioskodawcy uprawnienie takie nabędzie gdyż, w jego ocenie, rzeczywisty dochód uzyskany ze sprzedaży udziałów będzie niższy od dochodu przyjętego do opodatkowania.
Minister Finansów wydał w dniu 30 stycznia 2008 r. interpretację indywidualną, w której ocenił stanowisko A. J. jako nieprawidłowe. Przedmiotowa interpretacja została doręczona w dniu 6 lutego 2008 r.
W odpowiedzi na wezwanie A. J. do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów nie stwierdził podstaw do zmiany wydanej interpretacji.
W skardze, podtrzymując stanowisko wyrażone we wniosku oraz w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa A. J. wniósł o uchylenie interpretacji, jako naruszającej prawo. Ministrowi Finansów zarzucono, że dokonując interpretacji kierował się wyłącznie przepisami podatkowymi, pomijając zupełnie regulacje Kodeksu cywilnego pozwalające stronom umowy sprzedaży swobodnie kształtować warunki transakcji odnośnie ceny i sposobu rozliczeń.
Wyrokiem z dnia 11 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 30 stycznia 2008 r.
Sąd I instancji uzasadniając swoje rozstrzygnięcie podał że w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia art. 14d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) dalej jako O.p., zgodnie z którym interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4 O.p. Zdaniem Sądu, termin określony w art. 14d O.p. uznać można za zachowany tylko wówczas, gdy przed jego upływem interpretacja zostanie skutecznie doręczona wnioskodawcy za czym przemawia m.in. stanowisko zawarte w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt I FPS 2/08. Zatem niewystarczające jest samo sporządzenie interpretacji, opatrzenie jej datą i podpisanie przez uprawnioną osobę.
Sąd wyjaśnił następnie, że z akt niniejszej sprawy wynika, iż wniosek A. J. o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął do właściwego organu w dniu 30 października 2007 r., co potwierdza umieszczona na wniosku prezentata. Taką datę wpływu wniosku ustalił także Minister Finansów, powołując ją w treści zaskarżonej interpretacji oraz w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby organ podatkowy podejmował jakiekolwiek czynności przed wydaniem interpretacji, jak również, aby zaistniały okoliczności wymienione w art. 139 § 4 O.p., które przedłużałyby termin do wydania interpretacji.
Zatem termin określony z art. 14d O.p., liczony zgodnie z art. 12 § 3 O.p., upłynął w dniu 30 stycznia 2008 r. zaś interpretację podatkową doręczono A. J. w dniu 6 lutego 2008 r., o czym również świadczy potwierdzenie odbioru interpretacji. Nie ulega zatem wątpliwości, iż zaskarżona interpretacja wydana (doręczona) została z uchybieniem 3-miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 14d O.p.
Dalej Sąd I instancji przywołał treść art. 14o § 1 O.p., zgodnie z którym w razie niewydania interpretacji indywidualnej w terminie zakreślonym w art. 14d uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie. Oznacza to, iż w rozpatrywanym przypadku w obrocie prawnym pojawiła się interpretacja uznająca stanowisko A. J. za prawidłowe w pełnym zakresie. W niniejszej sprawie skutek ten nastąpił w dniu 31 stycznia 2008 r. Z brzmienia art. 14o § 1 O.p. wynika, iż prawnym skutkiem uchybienia terminu jest przyjęcie, że interpretacja została wydana, tzw. "interpretacja milcząca" (interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie), aczkolwiek rzeczywistym autorem interpretacji nie jest organ podatkowy, lecz samo prawo, które ją kreuje.
W skardze kasacyjnej Minister Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w P.) wniósł o uchylenie powyższego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu oraz zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. w zw. z art. 14o § 1 O.p. poprzez błędne ich zastosowanie oraz art. 3 § 1 i 2 pkt 4a P.p.s.a. polegające na niewłaściwej kontroli administracji publicznej oraz błędnej wykładni art. 14d O.p. poprzez przyjęcie, że dniem wydania interpretacji podatkowej jest dzień jej doręczenia wnioskodawcy i konsekwencji uznanie, że zaskarżona interpretacja nie została wydana w terminie przewidzianym w art. 14d O.p.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną A. J. wskazał na rozbieżności jakie w praktyce wywołuje kwestia terminu załatwienia sprawy w przypadku interpretacji podatkowych. Podał również, że wystąpił do Ministra Finansów z wnioskiem o zajęcie stanowska w sprawie i dokonania korekty interpretacji, co ułatwi mu uzyskanie od właściwych organów decyzji stwierdzającej nadpłatę podatku dochodowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna wymagała uwzględnienia. Trafny jest bowiem zarzut kasacyjny naruszenia przepisu postępowania w postaci art. 146 § 1 p.p.s.a., poprzez uchylenie zaskarżonej do Sądu pierwszej instancji pisemnej indywidualnej interpretacji prawa podatkowego - z powodu przeprowadzenia i przyjęcia błędnej wykładni przepisów art. 14d i art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej.
W dniu 14 grudnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie całej Izby Finansowej podjął uchwałę następującej treści: "W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r. pojęcie niewydanie interpretacji, użyte w art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej, nie oznacza braku jej doręczenia w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 14 powołanej ustawy" (uchwała całej Izby Finansowej NSA z dnia 14 grudnia 2009 r., II FPS 7/09, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http:// orzeczenia nsa.gov.pl; więcej na ten temat: J. Brolik: Urzędowe interpretacje prawa podatkowego, Wydawnictwo Lexis Nexis Warszawa 2010 r., str.108 – 140).
W sprawie niniejszej Sąd pierwszej instancji ocenił, że termin do załatwienia sprawy interpretacyjnej (wydania indywidualnej interpretacji prawa podatkowego) obejmuje doręczenie interpretacji, która doręczona została zainteresowanemu po trzymiesięcznym terminie, o którym mowa w unormowaniach wynikających z art. 14d i art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej.
Pogląd ten i jego zastosowanie – w świetle przytoczonej uchwały całej Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego – nie są zgodne z prawem.
Powoływana uchwała wiąże Naczelny Sąd Administracyjny w trybie i na podstawie art. 269 § 1 p.p.s.a.
Z tych powodów, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, obejmującego merytoryczne rozważenie i ocenę zarzutów skargi.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 p.p.s.a.