Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1182/09, Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1 kwietnia 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 622/08, w sprawie ze skargi W. W., A. Z. - wspólników "W." s.c. w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 18 września 2008 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W orzeczeniu tym zwrócono ponadto Dyrektorowi Izby Skarbowej uiszczony wpis od skargi kasacyjnej.
Pismem z dnia 10 maja 2010 r. W. W., A. Z. - wspólnicy "W." s.c. wyrażając zgodę na umorzenie postępowania kasacyjnego wnieśli o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego na podstawie art. 208 p.p.s.a. W uzasadnieniu powyższego żądania wskazano, iż powodem cofnięcia przez Dyrektora Izby Skarbowej skargi kasacyjnej był "utrwalający się w orzecznictwie pogląd" sprzeczny z tezami skargi kasacyjnej i podważający zasadność jej wniesienia. W ocenie Skarżących pogląd ten był już znany Dyrektorowi Izby Skarbowej na etapie postępowania przed Sądem I instancji, a wnosząc skargę kasacyjną naraził drugą stronę na koszty związane chociażby z koniecznością udzielenia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Powyższe uzasadnia obciążenie Dyrektora Izby Skarbowej zwrotem kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 208 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Podstawową zasadą dotyczącą kosztów postępowania, która wynika z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie "p.p.s.a.", jest reguła, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie obowiązuje bowiem generalna zasada odpowiedzialności za wynik procesu, która pozwalałaby w każdej sytuacji na zasądzanie zwrotu niezbędnych kosztów postępowania od strony przegrywającej sprawę na rzecz strony wygrywającej. Istnieją natomiast szczególne przepisy, które w określonych przypadkach, przewidują uprawnienie strony, która uzyskała korzystne dla siebie orzeczenie do zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W postępowaniu ze skargi kasacyjnej, stosownie do art. 203 i art. 204 p.p.s.a, możliwy jest zwrot od strony przeciwnej poniesionych przez drugą stronę - zarówno organ, jak i skarżącego - niezbędnych kosztów postępowania, jeżeli wydany zostanie jeden z wymienionych w tych artykułach, korzystnych dla niej wyroków.
Jeśli zatem ustawodawca nie przewidział w art. 203 i art. 204 p.p.s.a. możliwości zasądzania na rzecz strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w przypadku jego umorzenia na skutek cofnięcia skargi kasacyjnej, to niedopuszczalne byłoby uzupełnianie w tym zakresie ustawy w drodze wykładni rozszerzającej lub analogii.
Podkreślić również należy, iż wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną, które w przypadku jej sporządzenia przez zawodowego pełnomocnika powoduje powstanie kosztów wynagrodzenia tego pełnomocnika, stanowi uprawnienie, a nie obowiązek strony (art. 179 p.p.s.a.). To od strony zależy czy skorzysta z takiej możliwości. Z uwagi na brak regulacji szczególnej w razie umorzenia postępowania na skutek cofnięcia skargi kasacyjnej, w myśl art. 199 p.p.s.a., koszty poniesione przy sporządzaniu takiej odpowiedzi stanowią więc koszty obciążające stronę związane z jej udziałem w postępowaniu.
Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela także stanowiska pełnomocnika Skarżących, aby zasądzenie na rzecz strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego znajdowało podstawę w art. 208 p.p.s.a. Skorzystanie przez stronę z ustawowo przewidzianych uprawnień do uruchomienia środków odwoławczych, jak również rezygnowanie z kontynuowania wszczętego postępowania przed sądem administracyjnym, nie może być utożsamiane z niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem, o którym mowa w art. 208 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2007 r., I FSK 1096/07, – dostępne w internetowej bazie orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl)
Wobec niestwierdzenia przesłanek, o których mowa w art. 208 p.p.s.a. wniosek Skarżących o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego należało oddalić.