Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 9 lipca 2012 r., sygn. akt II FSK 1194/12

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala
Rozpoznanie
w dniu 9 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej L. B.
Od orzeczenia
od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 marca 2012 r. sygn. akt I SAB/Lu 3/12 w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania
Sprawa
w sprawie o sygn. akt I SAB/Lu 9/11, zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 listopada 2011 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt I SAB/Lu 2/11

Sentencja

postanawia:

  1. 1. uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie;
  2. 2. oddalić wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 marca 2012 r., sygn. akt I SAB/Lu 3/12, mocą którego odrzucono skargę L. B. o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt I SAB/Lu 9/11.

W motywach orzeczenia Sąd podał, że postanowieniem z dnia 8 listopada 2011 r. sygn. akt I SAB/Lu 9/11 odrzucił skargę o wznowienie postępowania w sprawie I SAB/Lu 2/11 zakończonej prawomocnym postanowieniem z dnia 28 marca 2011 r. o odrzuceniu skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. w sprawie rep. (...). Postanowienie to stało się prawomocne.

Pismem z dnia 27 lutego 2012 r. skierowanym do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie L. B. wniósł o wznowienie postępowań w szeregu wskazanych w nim sprawach sądowych, m. in. w sprawie o sygn. akt I SAB/Lu 9/11. Skarżący nie wskazał żadnej podstawy swojego żądania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził, że w niniejszej sprawie strona wnosząc ponowną skargę o wznowienie postępowania sądowego w rzeczywistości zmierzała do spowodowania, aby sąd rozpatrzył jeszcze raz sprawę rozstrzygniętą wcześniejszym orzeczeniem sądu tej samej instancji, czyli zweryfikował swoje prawomocne stanowisko w sprawie skargi o wznowienie postępowania.

Tymczasem w świetle art. 285 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej P.p.s.a. - niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. W ocenie Sądu zakaz dalszego wznowienia dotyczy nie tylko prawomocnych orzeczeń rozstrzygających skargę o wznowienie postępowania co do meritum, ale także orzeczeń, które kończą postępowanie z przyczyn formalnych - jak w niniejszej sprawie.

Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 285 w związku z art. 276 oraz art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę.

W skardze kasacyjnej skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy; to jest:

  1. 1) art. 49 P.p.s.a. poprzez niewezwanie strony do uzupełnienia braków formalnych skargi, co w konsekwencji doprowadziło do odrzucenia skargi o wznowienie postępowania;
  2. 2) art. 285 P.p.s.a, poprzez oparcie rozstrzygnięcia na tym przepisie, podczas gdy przepis ten nie dotyczy sytuacji, gdy sąd odrzucił skargę o wznowienie i w konsekwencji nie doszło do jego wznowienia.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, a także o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych. Jednocześnie pełnomocnik podkreślił, że koszty nie zostały opłacone w całość ani w części.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie, gdyż zasadny jest zarzut naruszenia art. 285 P.p.s.a.

Na podstawie art. 285 P.p.s.a. niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego komentowany przepis - jak słusznie podnosi autor skargi kasacyjnej - nie dotyczy wypadków, w których nie doszło do wznowienia postępowania, gdyż sąd odrzucił skargę o wznowienie (art. 280 i art. 281 P.p.s.a.), jak również tych wypadków, w których skarga została w toku postępowania o wznowienie cofnięta (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Kraków 2006. Zakamycze; s. 655). Skoro zatem poprzednia skarga o wznowienie postępowania została odrzucona na podstawie art. 280 P.p.s.a., z powodu niewskazania m. in. podstawy wznowieniowej, dopuszczalna była kolejna skarga o wznowienie postępowania.

Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wypowie się co do treści i formalnej poprawności skargi o wznowienie postępowania.

Sąd nie zasądził dochodzonego przez pełnomocnika wnoszącego skargę kasacyjną zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzeka jedynie wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku, ponieważ przepisy art. 203 i 204 P.p.s.a. wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z wyrokiem Sądu pierwszej instancji uwzględniającym lub oddalającym skargę, co nie ma miejsca w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.