Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 10 marca 2008 r., sygn. akt II FSK 121/08

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Antoni Hanusz przewodniczący, sprawozdawca
Rozpoznanie
w dniu 10 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej
Sprawa
sprawy ze skargi kasacyjnej "B.T. L." w sprawie ze skargi "B.T.L." na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 30 listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób prawnych
Od orzeczenia
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 400/07

Sentencja

postanawia:

  1. zwrócić skargę kasacyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

Uzasadnienie

W dniu 17 stycznia 2008 roku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga kasacyjna spółki "B.T.L." od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2007 roku, sygnatura akt I SA/Wa 400/07, w którym oddalono skargę spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 30 listopada 2006 roku w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych. W imieniu skarżącej spółki skargę kasacyjną sporządził i podpisał radca prawny M. K. uprawniony do reprezentacji spółki na mocy substytucji udzielonej w dniu 7 września 2007 roku przez pełnomocnika spółki, radcę prawnego G.G. Z akt sprawy wynika jednak, iż pełnomocnictwo udzielone przez spółkę radcy prawnemu G.G. w dniu 8 listopada 2006 roku, obejmujące swym zakresem między innymi występowanie w jej imieniu przed sądami administracyjnymi oraz udzielanie substytucji wygasło w dniu 8 listopada 2007 roku.

Tymczasem skarga kasacyjna spółki została sporządzona oraz wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 28 listopada 2008 roku. W aktach sprawy brak jest natomiast dokumentu z którego wynikałoby, iż w tej dacie radca prawny G.G. był pełnomocnikiem skarżącej spółki uprawnionym do reprezentowania jej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z prawem udzielania substytucji. Stanowi to o braku formalnym skargi kasacyjnej uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu temu pismu procesowemu. Brak ten podlega uzupełnieniu w trybie i na zasadach wynikających z art. 49 § 1 w związku z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej u.p.p.s.a. W tej sytuacji, Naczelny Sąd Administracyjny działając w oparciu o art. 180 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił zwrócić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wskazaną powyżej skargę kasacyjną w celu uzupełnienia dostrzeżonych jej braków.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 29 maja 2009 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.