Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 28 maja 2013 r., sygn. akt II FSK 1218/13

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA: Jerzy Rypina
Rozpoznanie
w dniu 28 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej
Sprawa
sprawy ze skargi kasacyjnej R. M. w sprawie ze skargi R.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 10 października 2012 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki
Od orzeczenia
od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 1434/12 w przedmiocie odrzucenia skargi

Sentencja

postanawia:

  1. uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 11 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 1434/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę R. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 10 października 2012 r. w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 poz. 270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) i wyjaśnił, że dokonana przez skarżącego w dniu 26 listopada 2012 r. wpłata 255 zł nie pokryła w całości wysokości wpisu. Sąd podniósł, że wezwanie do uiszczenia wpisu uzupełniającego w kwocie 245 zł zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 9 stycznia 2013 r., wobec czego siedmiodniowy termin do uregulowania należnego wpisu upłynął z końcem dnia 16 stycznia 2013 r.

W skardze kasacyjnej pełnomocnik strony zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisu art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. poprzez bezzasadne odrzucenie skargi mimo niedoręczenia stronie zrozumiałego i nie budzącego wątpliwości zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia brakującej części wpisu sądowego (tj. w sytuacji, gdy doręczone stronie zarządzenie było niedostatecznie zrozumiałe, a jego treść nie została wyjaśniona pomimo dołożenia przez stronę należytej staranności w tym zakresie). Wskazując powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał orzeczenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna ma uzasadnione podstawy, wobec czego podlega uwzględnieniu.

Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W związku z tym co do zasady przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zaś w sytuacji nieuiszczenia wpisu obowiązkiem sądu - zgodnie z treścią § 3 art. 220 p.p.s.a. - jest jej odrzucenie.

W niniejszej sprawie wpis sądowy od wniesionej skargi winien być prawidłowo uiszczony w wysokości 500 zł. Zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł.

W związku z tym, że skarga odnosi się do decyzji w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki to zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 powyższego rozporządzenia wynosi 500 zł, to zasadnie zarządzeniem z 28 grudnia 2012 r. skarżący został przez Przewodniczącego Wydziału wezwany do uzupełnienia wpisu. Skoro przy wnoszeniu skargi uiścił on kwotę 255 zł tytułem wpisu od skargi, to zasadnie został wezwany do uiszczenia kwoty 245 zł tytułem wpisu uzupełniającego.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla jednak, że treść zarządzenia z dnia 28 grudnia 2012 r. w brzmieniu - "wzywam stronę skarżącą R. M. do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 10 października 2012 r. w kwocie 245 zł (słownie dwieście czterdzieści pięć)" została sformułowana w sposób budzący wątpliwości. Z brzmienia tego wezwania nie wynika w sposób jednoznaczny i oczywisty, czy skarżący został wezwany do uiszczenia brakującej kwoty 245 zł tytułem uzupełnienia wpisu od skargi, czy też do opłacenia wpisu od skargi w ogóle. Istnienie powyższych wątpliwości potwierdza treść skargi kasacyjnej, dołączony dowód uiszczenia opłaty od skargi oraz pismo skarżącego z dnia 15 stycznia 2013 r. W piśmie tym skarżący informuje, że na wezwanie Sądu zawarte w piśmie z dnia 28 grudnia 2012 r. o dokonanie i załączenie wpisu sądowego od wskazanej wyżej decyzji, opłata taka została przez niego uiszczona w dniu 26 listopada 2012 r.

O niejasnym sformułowaniu zarządzenia z dnia 28 grudnia 2012 r. świadczy dodatkowo brak wskazania w nim w jakiej wysokości został ustalony wpis od skargi Wskazanie w zarządzeniu jedynie podstawy prawnej wysokości wpisu, bez jednoznacznego wskazania całej jego wysokości nie stanowi prawidłowego wezwania do uzupełnienia wpisu. Należy podkreślić, że strona działała bez profesjonalnego pełnomocnika, samodzielnie ustaliła wysokość wpisu i podjęła uprawdopodobnione kroki zmierzające do wyjaśnienia sprawy.

Nie budzi wątpliwości, że zawarte w zarządzeniu wezwanie musi być wyraźne, jasne i jednoznacznie sformułowane. Treść zarządzenia powinna być tak doprecyzowana, aby strona nie miała najmniejszych wątpliwości co do zakresu wezwania. Takiego wymogu nie spełnia zarządzenie z dnia 28 grudnia 2012 r.

Reasumując, Sąd I instancji mając powyższe na uwadze powinien ponownie prawidłowo wezwać stronę do uzupełnienia brakującej kwoty wpisu od skargi.

W związku z powyższym na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.