Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 1300/14, D. S. (dalej: skarżący, strona) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 27 maja 2014 r. w przedmiocie odpowiedzialności skarżącego za zaległości podatkowe G. sp. z o.o. w B. z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 r. w łącznej kwocie 254.030,50 zł.
W uzasadnieniu wniosku skarżący stwierdził, że niezastosowanie art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) spowoduje wszczęcie egzekucji nie tylko z majątku skarżącego, ale i z majątku jego żony. Licytacja ruchomości spowoduje, że nie będzie można domagać się ich zwrotu od osób stawiających się do przetargu. Ponadto postępowanie egzekucyjne będzie generować dodatkowe koszty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek należy uznać za bezzasadny.
Jak stanowi art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. mający zastosowanie w tej sprawie, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Podkreślenia wymaga, że ostateczne decyzje administracyjne co do zasady podlegają wykonaniu (por. art. 61 § 1 P.p.s.a.). Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, prowadzące do wyjątku od tej zasady, jest inicjowane wnioskiem strony. Z uwagi na powyższe, na wnioskodawcy ciąży obowiązek choćby uprawdopodobnienia, iż jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi wskazać konkretne zagrożenia płynące z wykonania aktu.
Sąd musi bowiem dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie przedmiotowej instytucji, która – co należy jeszcze raz podkreślić – jest wyjątkiem od zasady wynikającej z art. 61 § 1 P.p.s.a.
Art. 61 § 3 P.p.s.a. wskazuje na 2 przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu administracyjnego nie może stanowić podstawy uzasadniającej pozytywne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonalności. Aby wniosek mógł być uwzględniony, strona musi wskazać konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji. Tymczasem we wniosku skarżący nie odniósł się do żadnych konkretnych faktów dotyczących jego sytuacji.
Skarżący powołał się na okoliczności, które można wskazać jako charakterystyczne dla każdego postępowania egzekucyjnego, tj. możliwość skierowania egzekucji nie tylko do majątku prywatnego skarżącego, ale także do wspólnego majątku małżeńskiego, brak możliwości odzyskania ruchomości sprzedanych w drodze licytacji czy konieczność ponoszenia kosztów egzekucyjnych. Tego rodzaju okoliczności, jako typowe dla postępowania egzekucyjnego, nie dowodzą jednak ani ryzyka wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, ani spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Również wskazane w piśmie procesowym z dnia 19 lutego 2015 r. wszczęcie egzekucji (zajęcie rachunków bankowych skarżącego) nie dowodzi spełnienia przesłanek z omawianego przepisu.
Podkreślenia wymaga, że skarżący już w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji składał wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W postanowieniu z dnia 12 września 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 1300/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyjaśnił skarżącemu, że nie jest wystarczająca dla uwzględnienia takiego wniosku ogólna argumentacja nie poparta żadnymi konkretnymi informacjami ani dokumentami źródłowymi. Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje to stanowisko.
Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że to w interesie skarżącego leży takie sformułowanie wniosku, by był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń. Również w jego interesie leży poparcie przedstawianych twierdzeń stosownymi dokumentami; sąd musi mieć wiedzę o okolicznościach uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu oraz mieć możliwość zweryfikowania tejże wiedzy. Uprawdopodobnienie okoliczności nie oznacza gołosłownego stwierdzenia przez podmiot na nią się powołujący, że okoliczność ta istnieje.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. postanowił wniosek jako bezzasadny oddalić.