Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę Anny J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r.
Powyższą decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. W wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego, organ I instancji dokonał indywidualnego sposobu opodatkowania małżonków i określił wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2003 odrębnie dla Anny J. i odrębnie dla Roberta J. Brak było możliwości wspólnego opodatkowania małżonków, w sytuacji, gdy do Roberta J. miały zastosowanie przepisy ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów i mimo istnienia od tej zasady wyjątków to w niniejszej sprawie nie zostały spełnione żadne przesłanki do łącznego opodatkowania małżonków. Z możliwości wspólnego rozliczenia dochodów uzyskanych w roku 2003 nie mogli skorzystać małżonkowie, jeżeli którykolwiek z nich w tym roku podatkowym dla przychodów osiąganych z pozarolniczej działalności gospodarczej wybrał zryczałtowaną formę opodatkowania w postaci ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
W sytuacji zatem, gdy Robert J. w dniu 17 stycznia 2002 r. złożył oświadczenie dokonując wyboru opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej w formie ryczałtu, a do dnia 20 stycznia 2003 r. nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania i nie zlikwidował tejże działalności, a także za rok 2003 złożył w trybie przepisu art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne zeznanie PIT-28, wykazując sumę przychodów "0", to miały do niego zastosowanie przepisy powołanej ustawy, a to wyłączało możliwość wspólnego opodatkowania wraz z żoną.
W zaskarżonym wyroku sąd wojewódzki wyjaśnił, że od 1 stycznia 2003 r., wprowadzając nową treść w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca jako przesłankę wyłączającą wspólne opodatkowanie małżonków wskazał, iż jeden z nich musi być osobą, do której mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Trafnie zatem konstatują organy podatkowe, iż po tej nowelizacji okoliczność uzyskiwania, bądź nieuzyskiwania przez takiego współmałżonka przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej nie ma znaczenia.
Pogląd ten znajduje, zdaniem Sądu, oparcie także w nowej treści przepisu art. 9 ust. 1 zdanie drugie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Stanowi on bowiem, iż jeżeli do dnia 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej lub nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania, uważa się, że nadal prowadzi działalność opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Taki zapis oznacza w konsekwencji, że podatnik, o którym tu mowa jest osobą, do której mają zastosowanie przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, chociażby nawet nie uzyskiwał przychodów podlegających w myśl art. 1 tejże ustawy opodatkowaniu.
Sąd zgodził się ze stanowiskiem organów podatkowych obu instancji, iż na gruncie przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne Robert J. był uważany za prowadzącego nadal działalność opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Stanowisko odmienne przedstawione w uzasadnieniu skargi byłoby uzasadnione, ale tylko na gruncie przepisu art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 1 stycznia 2003 r. Dokonana nowelizacja tego przepisu nie daje podstaw do podzielenia argumentów skarżącej, iż bezsporna okoliczność nie uzyskania przez jej męża w roku 2003 przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej automatycznie dała możliwość wspólnego opodatkowania osiągniętych w tymże roku dochodów.
W skardze kasacyjnej z dnia 11 sierpnia 2005 r. Anna J. działając przez pełnomocnika, będącego doradcą podatkowym, zaskarżyła powyższy wyrok w całości zarzucając mu naruszenie prawa materialnego poprzez błędną jego interpretację w zakresie przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz przepisów art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wskazując na powyższe podstawy wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie może mieć zastosowania, ponieważ faktycznie zarówno pod względem materialnym jak i formalnym Robert J. nie był podatnikiem w świetle art. 1, art. 4 i art. 7 Ordynacji podatkowej. Nie dokonywał on bowiem żadnych czynności związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 183 par. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /określonej dalej jako p.p.s.a./, Sąd rozpatruje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Granice rozpoznania wyznaczają przede wszystkim podniesione w tej skardze zarzuty /podstawy kasacyjne/. Jedynym wskazanym w zarzucie przepisem był błędnie zinterpretowany, zdaniem Autora skargi kasacyjnej, art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /t.j. Dz.U. 2000 nr 14 poz. 176 ze zm./.
Skoro tak, to należało przedstawić, w jaki sposób Sąd I instancji wyjaśnił treść tej normy prawnej, na czym polega błąd "w interpretacji" i jakie powinno być, zdaniem skarżącej, rozumienie tego przepisu.
Stanowił on, że "małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich przychodów". Powyższa treść jest tak jednoznaczna, że nie wymaga żadnych zabiegów interpretacyjnych /w myśl zasady: clara non sunt interpretanda/. Stąd też Sąd ograniczył się w uzasadnieniu wyroku /s. 3/ jedynie do przytoczenia treści ust.
- 1. Na czym miałby polegać błąd w jego rozumieniu - nie wskazano.
Jak wynika z ustaleń poczynionych przez organy podatkowe, a których Sąd I instancji nie zakwestionował, podatnik prowadził w 2003 r. działalność gospodarczą, gdyż nie zgłosił w ustawowym terminie jej likwidacji ani też nie wybrał innej formy opodatkowania /art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.../. Jest to okoliczność faktyczna, której nie można podważyć poprzez zarzut naruszenia prawa materialnego, a w szczególności art. 6 ust. 1 pdf.
W świetle domniemania ustanowionego w art. 9 ust. 1 to, czy podatnik /jest nim już osoba dokonująca wyboru opodatkowania w formie ryczałtu przed rozpoczęciem działalności/ dokonywał jakichkolwiek czynności gospodarczych i czy uzyskał przychód nie ma żadnego znaczenia. Przepisem, na podstawie którego organy podatkowe wykluczyły możliwość łącznego opodatkowania małż. J., był art. 6 ust. 8 pdf. W skardze kasacyjnej tego przepisu w ogóle nie wymieniono, co nie pozwala /patrz art. 183 par. 1 w zw. z art. 174 i art. 176 p.p.s.a./ sądowi kasacyjnemu na możliwość oceny zaskarżonego wyroku w tym aspekcie.
Mając powyższe na uwadze należało - na podstawie art. 184 i art. 204 pkt 1 p.p.s.a. orzec jak w sentencji.