Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Wr 1769/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zw. dalej w skrócie: p.p.s.a. odrzucił skargę H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 11 lipca 2007 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za okres od 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 marca 2006 r.
Relacjonując przebieg postępowania Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 10 grudnia 2007 r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie. Wezwanie zostało doręczone w dniu 18 grudnia 2007 r. W ocenie Sądu skarżący nie uzupełnił powyższych braków skargi, pomimo prawidłowego pouczenia, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni spowoduje odrzucenie skargi.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył pełnomocnik skarżącego zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania w szczególności art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. polegające na błędnym zastosowaniu przepisu w sytuacji, gdy skarżący wezwany przez Sąd pierwszej instancji do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości zaskarżenia - w terminie wyznaczonym złożył pismo, w którym dokładnie określił żądaną wartość.
Wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zgodnie z art. 182 § 2 p.p.s.a. o rozpoznanie skargi na posiedzeniu niejawnym oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wyjaśnił, że Sąd pierwszej instancji wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia wyznaczając skarżącemu siedmiodniowy termin. Wezwanie zostało doręczone w dniu 18 grudnia 2007 r. W odpowiedzi na otrzymane wezwanie skarżący w dniu 19 grudnia 2007 r. na Biurze Podawczym Sądu złożył pismo, w którym podał, że "wartość przedmiotu zaskarżenia jest w decyzji nr [...] z dnia 11 lipca 2007 r. i wynosi 411 zł". Skoro skarżący wykonał wezwanie Sądu nie zachodzą warunki określone w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega uwzględnieniu.
Stosownie do przepisu art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na dwóch podstawach, tj.: na naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 183 § 1 wskazanej ustawy, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej.
Pełnomocnik skarżącego oparł skargę kasacyjną na naruszeniu przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W niniejszej sprawie wezwaniem z dnia 10 grudnia 2007 r. Sąd pierwszej instancji wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia dla decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 11 lipca 2007 r. o nr [...]. Wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 18 grudnia 2007 r.
Po wydaniu przez Sąd pierwszej instancji zaskarżonego postanowienia zarządzeniem z dnia 9 czerwca 2008 r. wyłączone zostało z akt sprawy o sygn. akt 1240/07 i dołączone do niniejszych akt sądowych pismo skarżącego z dnia 19 grudnia 2007 r., w którym wskazał on wartość przedmiotu zaskarżenia dla decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 11 lipca 2007 r. Pismo to zostało złożone przez stronę do Sądu pierwszej instancji w dniu 19 grudnia 2007 r.
Powyższe oznacza, że w posiadaniu Sądu pierwszej instancji od dnia 19 grudnia 2007 r. znajdowało się pismo wskazujące wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie. Nie było zatem podstaw do odrzucenia wniesionej przez stronę skargi, a sprawie powinien być nadany bieg.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a. i orzekł jak w sentencji. Sąd nie mógł użyć przewidzianej w art. 185 § 1 p.p.s.a. formuły "i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania", gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny będzie rozpatrywać sprawę po raz pierwszy, a nie ponownie.
Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącego o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, należy stwierdzić, że nie znajduje on uzasadnienia prawnego. Przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a, które regulują kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają bowiem zastosowania do postępowania toczącego się na skutek skargi kasacyjnej od postanowienia, co wprost wynika z ich treści. Sprawia to tym samym, że zgłoszony wniosek w przedstawionym zakresie jest bezzasadny. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny, mimo uchylenia zaskarżonego postanowienia, nie orzekł o zwrocie kosztów sądowych