Uzasadnienie
"M." Sp. z o.o. z siedzibą w K. w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 5 maja 2011 r., I SA/Po 870/10, zawarła w punkcie III wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z 26 marca 2010 r., nr [...] gdyż w przypadku jej wykonania grozi skarżącemu niepowetowana strata w postaci faktycznej likwidacji spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: "P.p.s.a.") przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przepisie tym ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, ogranicza jednakże możliwość udzielenia ochrony tymczasowej od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek w tym przepisie zawartych. Obowiązkiem strony jest więc wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, niepubl.).
Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06, niepubl.).
Wnioskodawczyni nie przedstawiła żadnych dokumentów mających wskazywać na zasadność jej twierdzeń. Co prawda argumentując swoje żądanie podatniczka stwierdziła, że wykonanie kwestionowanej decyzji organu podatkowego może skutkować likwidacją spółki, jednakże zaniechała przytoczenia jakichkolwiek okoliczności, które na taki stan rzeczy mogłyby wskazywać, a przede wszystkim nie wykazała, że wykonanie decyzji skutkuje niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązkiem strony było sprecyzowanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności wskazujących na zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a, a Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do domyślania się intencji podatnika wnioskującego o wstrzymanie wykonania decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł opierać się przy wydawaniu niniejszego rozstrzygnięcia na argumentach wskazanych przez stronę we wniosku o udzielenie prawa pomocy złożonym wraz ze skarga kasacyjną z 15 grudnia 2011 r. Nie można bowiem przesłanek do przyznania prawa pomocy, o których mowa w art. 246 P.p.s.a., utożsamiać z przesłankami na podstawie, których sąd może orzec o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. W przypadku prawa pomocy sąd wydaje pozytywne rozstrzygnięcie dla skarżącej jednostki, która znajduje się w takiej sytuacji finansowej, iż w razie braku zwolnienia od kosztów sądowych nie mogłaby skorzystać z konstytucyjnie gwarantowanego prawa do sądu. Dlatego też podmiot ubiegający się o przyznanie prawa pomocy musi wykazać, że nie ma środków na poniesienie kosztów postępowania w danej sprawie.
Natomiast w przypadku wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ubiegający się o takie wstrzymanie powinien uzasadnić, dlaczego uważa, że wykonanie zaskarżonego aktu narazi go na znaczną szkodę lub niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z 28 grudnia 2004 r., FZ 414/04, niepubl.)
Reasumując powyższe rozważania Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak jest uzasadnionych podstaw do przyjęcia, że wobec wnioskodawczyni zachodzi którakolwiek z przesłanek dających podstawy do wstrzymania wykonania decyzji.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.