Uzasadnienie
W zawartym w skardze kasacyjnej z 7 lipca 2006 r. wniosku, skarżąca K. P. domaga się na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02.153 poz. 1270) wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy R. określającej należność z tytułu opłaty targowej.
W uzasadnieniu wniosku, pełnomocnik skarżącej wywiódł, iż obecnie K. P. wniosła skargi kasacyjne w czterech sprawach, gdzie określone jej łączne zobowiązanie wynosi 1036,80 zł., co stanowi z uwagi na rodzaj prowadzonej działalności znaczne obciążenie, utrudniające prowadzenie bieżącej działalności gospodarczej, zwłaszcza z uwagi na podważenie jej zdolności kredytowej, co w konsekwencji uniemożliwia rozwój firmy i może doprowadzić do upadłości jej przedsiębiorstwa.
Dalej autor wniosku wskazał, że skarżąca jest przekonana o bezzasadności poboru opłat od niej a wstrzymanie wykonania decyzji zmniejszy jej obciążenie publicznoprawne.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, co następuje:
Przepis art. 61 § 3 cytowanej wyżej ustawy stanowi, że po przekazaniu skargi do sądu, można na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.
Mając na uwadze wskazane w cytowanym przepisie przesłanki, wstrzymania wykonania skarżonego aktu lub czynności, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z uwagi na rodzaj prowadzonej działalności, wielkość obciążeń, możliwe jest, że wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje trudności w prowadzeniu firmy i zagrozi jej upadłością co skutkowałoby trudnymi do odwrócenia skutkami.
Powoływanie się we wniosku na podważenie zdolności kredytowej należy uznać za niezasadne, albowiem wstrzymanie wykonania decyzji nie stanowi eliminacji decyzji i zobowiązanie określone decyzją nadal obciąża zobowiązanego.
Dlatego, mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 w związku art. 193 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w petitum postanowienia.