Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 10 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 1233/08, zapadłym w sprawie ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w Z., uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 8 kwietnia 2008 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.
W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji wskazał, że wnioskiem, który wpłynął do Izby Skarbowej w P. w dniu 8 stycznia 2008 r. Spółka wystąpiła o udzielenie pisemnej interpretacji co do zastosowania przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie odliczania strat z działalności zwolnionej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Strona, przedstawiając stan faktyczny wskazała, że w dniu 4 czerwca 2004 r. otrzymała zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej "l." i na dzień 16 kwietnia 2007 r. spełniła wszystkie warunki przewidziane w powyższym zezwoleniu. W latach 2004, 2005 i 2006 r. Spółka poniosła stratę na działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, objętej zakresem zezwolenia. Na tle tak przedstawionego stanu faktycznego Spółka sformułowała następujące pytanie: Czy przy ustalaniu wielkości wykorzystanej pomocy publicznej, zgodnie z przepisem § 4 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowego sposobu obliczania wartości pomocy publicznej udzielanej w różnych formach (Dz. U. z 2004 r. Nr 194, poz. 1983 z późn. zm.), Spółka ma prawo do uwzględnienia strat z działalności objętej otrzymanym zezwoleniem? Spółka zajęła stanowisko, że przy ustalaniu wielkości wykorzystanej pomocy publicznej ma prawo do uwzględnienia strat z działalności prowadzonej na terenie strefy.
Minister Finansów, działając przez Dyrektora Izby Skarbowej w P., wydał w dniu 8 kwietnia 2008 r. interpretację indywidualną, w której uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe. Interpretacja została doręczona Spółce w dniu 10 kwietnia 2008 r.
Nie zgadzając się z otrzymana interpretacją Spółka wystąpiła w dniu 24 kwietnia 2008 r. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, podtrzymując stanowisko zawarte we wniosku oraz argumentację na jego poparcie.
W dniu 23 maja 2008 r. Minister Finansów, działając przez Dyrektora Izby Skarbowej w P., stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej, wydanej w niniejszej sprawie.
W skardze na interpretację indywidualną z dnia 8 kwietnia 2008 r. Spółka wniosła o jej uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła, że zaskarżoną interpretację wydano z naruszeniem art. 7 ust. 3 pkt 1, ust. 4 i ust. 5 oraz art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a także § 4 pkt 2 lit. b) w związku z § 2 pkt 1 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowego sposobu obliczania wartości pomocy publicznej udzielanej w różnych formach - przez uznanie, że przy obliczaniu wartości wykorzystanej pomocy publicznej Spółce nie przysługuje prawo do pomniejszenia dochodu uzyskanego z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej "I." o wysokość strat poniesionych z tej działalności w latach 2004-2006. W piśmie procesowym Spółki z dnia 11 grudnia 2008 r., Strona podniosła dodatkowo, że interpretacja indywidualna została w jej sprawie doręczona z naruszeniem art. 14d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm. – dalej jako Op.) tj. trzymiesięcznego terminu, jaki organ miał na wydanie interpretacji od dnia otrzymania wniosku.
Spółka powołała się na stanowisko zawarte w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 listopada 2008 r., zgodnie z którym przez wydanie interpretacji należy rozumieć także jej doręczenie stronie w trzymiesięcznym terminie.
Minister Finansów odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawarte w zaskarżonej interpretacji. W piśmie procesowym z 21 stycznia 2009 r. wniósł także o nieuwzględnienie zarzutu wydania interpretacji z naruszeniem art. 14d Op.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 10 lutego 2009 r. uchylił zaskarżoną interpretację. Za zasadny Sąd uznał bowiem zarzut naruszenia przepisów postępowania tj. art. 14d Op. W myśl powołanego przepisu, w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2007 r., organ - Minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego bez zbędnej zwłoki, jednakże nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4 Op. Niezachowanie trzymiesięcznego terminu skutkuje (art. 14o Op.) przyjęciem, że interpretacja została wydana (interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie).
Sąd wskazał dalej na uchwałę 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 listopada 2008 r. (sygn. I FPS 2/08), w której NSA zajął stanowisko, że warunkiem zachowania określonego w przepisach terminu do udzielenia interpretacji, jest jej doręczenie w tym terminie. Uchwała ta została co prawda podjęta na tle stanu prawnego obowiązującego w roku 2005, jednak jej uzasadnienie zachowuje aktualność w obecnym stanie prawnym, tj. na tle aktualnego brzmienia art. 14d Op. Biorąc pod uwagę, że organ otrzymał wniosek Spółki 8 stycznia 2008 r., a interpretację z dnia 8 kwietnia 2008 r. doręczył Spółce 10 kwietnia, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie uchybiono trzymiesięcznemu terminowi na wydanie interpretacji, określonemu w art. 14d Op. W tej sytuacji bezprzedmiotowe staje się merytoryczne rozpoznanie skargi i rozstrzyganie, która ze stron prezentuje prawidłowe stanowisko.
W skardze kasacyjnej Minister Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w P.) wniósł o uchylenie powyższego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu oraz o zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania:
- 1. art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej jako - p.p.s.a. polegające na dokonaniu niewłaściwej kontroli Interpretacji Ministra Finansów poprzez przyjęcie, że organ podatkowy naruszył art. 14d Op., 2 art. 146 § 1 p.p.s.a. polegające na uchyleniu interpretacji pomimo, że Minister Finansów nie naruszył art. 14d Op.
Odpowiedzi na skargę kasacyjną nie wniesiono.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna wymagała uwzględnienia. Trafny jest bowiem zarzut kasacyjny naruszenia przepisu postępowania w postaci art. 146 § 1 p.p.s.a., poprzez uchylenie zaskarżonej do Sądu pierwszej instancji pisemnej indywidualnej interpretacji prawa podatkowego - z powodu przeprowadzenia i przyjęcia błędnej wykładni przepisów art. 14d i art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej.
W dniu 14 grudnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie całej Izby Finansowej podjął uchwałę następującej treści: "W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r. pojęcie niewydanie interpretacji, użyte w art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej, nie oznacza braku jej doręczenia w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 14 powołanej ustawy" (uchwała całej Izby Finansowej NSA z dnia 14 grudnia 2009 r., II FPS 7/09, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http:// orzeczenia nsa.gov.pl; więcej na ten temat: J. Brolik: Urzędowe interpretacje prawa podatkowego, Wydawnictwo Lexis Nexis Warszawa 2010 r., str.108 – 140).
W sprawie niniejszej Sąd pierwszej instancji ocenił, że termin do załatwienia sprawy interpretacyjnej (wydania indywidualnej interpretacji prawa podatkowego) obejmuje doręczenie interpretacji, która doręczona została zainteresowanemu po trzymiesięcznym terminie, o którym mowa w unormowaniach wynikających z art. 14d i art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej.
Pogląd ten i jego zastosowanie – w świetle przytoczonej uchwały całej Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego – nie są zgodne z prawem.
Powoływana uchwała wiąże Naczelny Sąd Administracyjny w trybie i na podstawie art. 269 § 1 p.p.s.a.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, uznając, iż przedmiotowa skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Z uwagi na charakter analizowanego zagadnienia oraz dotychczasowe orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, na podstawie art. 207 § 2 p.p.s.a. odstąpiono od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.