Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 listopada 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 1330/19, D.L.(dalej: skarżący, strona) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek został uzasadniony sytuacją osobistą i majątkową skarżącego oraz niebezpieczeństwem wyrządzenia szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Jak stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) mający zastosowanie w tej sprawie na podstawie art. 193 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Wstrzymanie wykonania decyzji następuje więc wyłącznie na wniosek strony i to do strony należy obowiązek wykazania, że okoliczności z art. 61 p.p.s.a. zachodzą.
W analizowanej sprawie skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w istocie pozbawiony uzasadnienia. Powołanie się na bliżej niesprecyzowaną sytuację osobistą i majątkową nie wyjaśnia, w jaki sposób wykonanie decyzji opiewającej na kwotę 62 zł może spowodować trudne do odwrócenia skutki bądź ryzyko wyrządzenia skarżącemu szkody, która będzie znaczna.
Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu administracyjnego nie może stanowić podstawy uzasadniającej pozytywne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonalności. Aby wniosek mógł być uwzględniony, strona obowiązana jest wskazać konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji. Sąd musi bowiem dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie wyjątku od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. W analizowanej sprawie skarżący nie wskazał żadnych okoliczności mogących świadczyć o wystąpieniu przesłanek określonych w art. 61 p.p.s.a. Okoliczności takie nie są również wskazane w postępowaniu dotyczącym przyznania skarżącemu prawa pomocy. Z uwagi bowiem na niewielką kwotę zobowiązania nie sposób przyjąć, że jego zapłata może powodować konsekwencje, o których mowa w analizowanym przepisie.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił wniosek jako bezzasadny oddalić.