Uzasadnienie
Wnioskiem z 6 maja 2010 r. K. J., działając przez uprawnionego pełnomocnika, wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o zawieszenie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postępowania sądowoadministracyjnego z jego skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 12 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 776/09, do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygn. akt SK 18/09.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że skarga złożona do TK dotyczyła zbadania zgodności art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych z art. 64 ust. 1 Konstytucji RP w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, art. 46 w związku z art. 45 ust. 1 oraz z art. 2, 3, 42 ust. 1 Konstytucji RP i art. 20 ust. 3 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy podatkowej z wzorcem konstytucyjnym z art. 42 ust. 3 Konstytucji RP oraz tego przepisu w związku z art. 68 § 4 Ordynacji podatkowej w związku z art. 2 i art. 64 ust. 1 Konstytucji RP.
Autor wniosku wskazał, że skarga kasacyjna odnosiła się do wyroku WSA w Gdańsku oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 17 sierpnia 2009 r. w przedmiocie ustalenia stronie wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach. W ocenie strony skarżącej zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Prawidłowo przytoczony przez wnioskodawcę art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi istotnie dopuszcza możliwość zawieszenia przez sąd (z urzędu) postępowania, ale tylko wtedy kiedy rozstrzygnięcie sprawy przed tym sądem zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Biorąc pod uwagę osnowę skargi kasacyjnej, której wniosek dotyczy, Sąd nie dopatrzył się takiego koniecznego związku przyszłego rozstrzygnięcia TK w sprawie SK 18/09 z możliwością rozpatrzenia tej skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym w granicach zakreślonych dla NSA w art. 183 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Pełnomocnik strony w przytoczonym uzasadnieniu wniosku takiego bezpośredniego związku z jego skargą nie sugerował.
Poza wynikającym z przepisów powoływanej ustawy z 30 sierpnia 2002 r. obowiązkiem właściwego zabezpieczenia prawa strony do sądu wynikającego z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, Sąd ma także obowiązek, wynikający z tego samego przepisu, rozparzania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Nawet w przypadku przyjęcia do rozpoznania przez TK, złożonej przez inny niż strona skarżąca podmiot, skargi konstytucyjnej sąd ma obowiązek ustalić celowość ewentualnego zawieszenia postępowania w konkretnej sprawie.
W przypadku stwierdzenia przez TK niekonstytucyjności określonego przepisu strona może złożyć wniosek o wznowienie postępowania (art. 272 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi); tym samym jej interes prawny jest należycie zabezpieczony.
Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 i art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w postanowieniu.