Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością A. z siedzibą w B. W wywiedzionej od tego wyroku skardze kasacyjnej skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji ze względu na ważny interes wynikający z jego stanu majątkowego. Skarżący podniósł, że decyzja zawiera błędy prawne, a jej wykonanie mogłoby go narazić na poniesienie znacznej szkody i praktycznie uniemożliwić jakiekolwiek funkcjonowanie w społeczeństwie.
Dodatkowo wskazał, że utrzymuje się z pracy zarabiając 2.500 zł brutto miesięcznie, ale płaci alimenty na syna i byłą żonę w kwocie 900 zł miesięcznie i wynajmuje mieszkanie za 1.000 zł miesięcznie. Jest obecnie zadłużony na kwotę ok. 60.000 zł, a komornik skarbowy prowadzi egzekucję z jego rachunków bankowych celem ściągnięcia należności objętych decyzjami o przeniesieniu odpowiedzialności podatkowej. Ze względu na stres spowodowany tą sytuacją leczy się psychiatrycznie. Sum, które zarządzana przez niego spółka nie zapłaciła Skarbowi Państwa, nie zagarnął dla siebie, gdyż głównym udziałowcem spółki była inna osoba, która już nie żyje.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Jak stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na podstawie tego przepisu i w związku z art. 193 P.p.s.a. dopuszczalne jest także wstrzymanie wykonania decyzji na etapie postępowania kasacyjnego wszczętego na skutek skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAwsa Nr 19, poz. 77).
Przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, którymi są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, mogą zaistnieć wtedy, gdy szkoda spowodowana wykonaniem decyzji nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego dobrowolnie lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis 2008, teza 12 do art. 61, s. 220).
W rozpoznawanej sprawie sytuacja taka nie zachodzi. Na podstawie decyzji, której wstrzymania domaga się skarżący, egzekwowana jest należność pieniężna, a więc z natury rzeczy łatwa do zrekompensowania w wypadku upadku decyzji będącej podstawą egzekucji. Ponadto, wedle twierdzeń skarżącego, egzekucja ta sprowadza się tylko do zajęcia jego rachunku bankowego, nie jest więc skierowana do wynagrodzenia za pracę. Należy jednak zauważyć, że nawet gdyby została skierowana do pobieranego przez skarżącego wynagrodzenia za pracę, korzystałby on z ochrony przewidzianej w art. 9 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) w związku z art. 87 i n. Kodeksu pracy. Według tych przepisów w ramach egzekucji prowadzonej celem zaspokojenia należności innych, niż alimentacyjne, możliwe jest zajęcie nie więcej, niż połowy wynagrodzenia.
Cytowane przepisy zapewniają więc skarżącemu ochronę, której skutkiem jest umożliwienie pozyskiwania przez niego części wynagrodzenia za pracę nawet wtedy, gdyby prowadzono egzekucję z tego wynagrodzenia. Trudno się zatem zgodzić z poglądem, że jest on pozbawiony możliwości "jakiegokolwiek normalnego funkcjonowania w społeczeństwie".
Nie można więc przyjąć, by wykonanie decyzji prowadziło do wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zarzuty odnoszące się do prawnej wadliwości decyzji nie podlegają badaniu w postępowaniu dotyczącym wstrzymania jej wykonania, natomiast sytuacja finansowa i życiowa skarżącego podlega innej, niezależnej ocenie w postępowaniu w przedmiocie przyznania prawa pomocy według kryteriów właściwych dla tego przedmiotu postępowania.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i art. 193 P.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania decyzji.