Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 7 września 2016 r., sygn. akt II FSK 1331/16

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Krzysztof Winiarski przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 7 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi P.T. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2014 r. sygn. akt II FSK 2684/14
Od orzeczenia
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 czerwca 2016r. sygn. akt I SA/Po 53/13
Sprawa
w sprawie ze skargi P.T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 30 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów

Sentencja

postanawia:

  1. 1) odrzucić skargę o wznowienie postępowania;
  2. 2) zwrócić P.T. z kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczony wpis od skargi o wznowienie postępowania w kwocie 768 zł, (słownie: siedemset sześćdziesiąt osiem złotych).

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia dniu 2 grudnia 2014 r. sygn. akt II FSK 2684/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P.T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 czerwca 2013 r. sygn. akt I SA/Po 53/13 w sprawie ze skargi P.T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 30 listopada 2012 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

Pismem z dnia 5 lutego 2016 r. pełnomocnik P.T. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Zdaniem autora skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zaistniała przesłanka do wznowienia uregulowana w art. 272 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), ponieważ w wyroku z dnia 29 lipca 2014r., sygn. P 49/13 Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r., jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 84 i art. 217 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Natomiast ww. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 czerwca 2013 r. (sygn. akt I SA/Po 53/13) zostały wydany na podstawie art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f., o którego niekonstytucyjności orzekł Trybunał.

Mając powyższe na uwadze autor skargi wniósł o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem NSA z dnia 2 grudnia 2014r. oraz zmianę powyższego wyroku w całości poprzez uchylenie w całości wyroku WSA w Poznaniu z dnia 6 czerwca 2013r. i przekazanie sprawy WSA w Poznaniu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.

W skardze wskazano, że w związku z tym, iż powyższe orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego zostało ogłoszone w dniu 6 sierpnia 2014r., a w konsekwencji weszło w życie w dniu 6 lutego 2016r., 3 – miesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie upływa w dniu 6 maja 2016r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga o wznowienie postępowania sądowego, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 272 § 1 § 2 P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. W sytuacji tej skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli w chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego orzeczenie sądowe nie było jeszcze prawomocne na skutek wniesienia środka odwoławczego, który został następnie odrzucony, termin biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu.

W sentencji powołanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 lipca 2014r. sygn. akt stwierdzono, że art.20 ust. 3 u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r., jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 84 i art. 217 Konstytucji RP. Wskazano również, że przepis ten traci moc obowiązującą z upływem 18 (osiemnastu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej. Wyrok ten został natomiast ogłoszony w Dzienniku Ustaw w dniu 6 sierpnia 2014r. pod pozycją 1052.

Zatem termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowego w niniejszej sprawie rozpoczął bieg w dniu ogłoszenia powyższego wyroku, a nie jak twierdzi pełnomocnik skarżącego od chwili utraty mocy obowiązującej art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 20107r.

W myśl zaś art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił analizowaną skargę odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. Ponadto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił zwrócić stronie skarżącej z urzędu uiszczony wpis od tej skargi (768,00 zł).

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.