Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę I. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością A. z siedzibą w P. W wywiedzionej od tego wyroku skardze kasacyjnej skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organów podatkowych pierwszej i drugiej instancji ze względu na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody. Skarżąca podniosła, że została poinformowana w urzędzie skarbowym (bliżej nie określonym) o możliwej licytacji posiadanego przez nią majątku, w tym stanowiącej jej współwłasność nieruchomości lokalowej. Ze względu na skutki wynikające z art. 60 zd. drugie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm., dalej: u.p.e.a.) domagała się udzielenia jej ochrony tymczasowej i wstrzymania wykonania decyzji organów podatkowych na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na podstawie tego przepisu i w związku z art. 193 P.p.s.a. dopuszczalne jest także wstrzymanie wykonania decyzji na etapie postępowania kasacyjnego wszczętego na skutek skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAwsa Nr 19, poz. 77).
Przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, którymi są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, mogą zaistnieć wtedy, gdy szkoda spowodowana wykonaniem decyzji nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego dobrowolnie lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Do wykazania, że zachodzą przesłanki uzasadniające udzielenie ochrony tymczasowej, nie jest wystarczający sam wywód strony, ale twierdzenia w nim zawarte powinny być poparte dowodami wykazującymi okoliczności świadczące o spełnieniu tychże przesłanek (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis 2008, teza 12 i 10 do art. 61, s. 220 i 218 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 120/04).
W rozpoznawanej sprawie skarżąca trafnie wywiodła o istnieniu podstawy formalnoprawnej rozstrzygania przez Naczelny Sąd Administracyjny w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji zaskarżonych do sądu administracyjnego oraz trafnie powołała się na przesłankę możliwości spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wykonania decyzji. Istotnie bowiem art. 60 zd. 2 u.p.e.a. przewiduje pozostanie w mocy praw osób trzecich nabytych na skutek czynności egzekucyjnych, które zostają następnie uchylone wskutek umorzenia postępowania egzekucyjnego. Dlatego też sprzedaż w toku egzekucji z nieruchomości lokalu, którego współwłaścicielką jest skarżąca, może spowodować skutki trudne do odwrócenia ze względu na utratę własności nieruchomości o unikalnych, istotnych dla jej właściciela cechach, chociaż nie można o tym orzekać kategorycznie, gdyż czysto finansowe skutki dokonanej sprzedaży mogą być odwrócone łatwo.
Skarżąca nie wykazała natomiast, że zagrożenie zaistnienia nieodwracalnych skutków jest rzeczywiste. Nie przedstawiła bowiem żadnych dokumentów świadczących o tym, że egzekucja z nieruchomości jest wszczęta oraz na jakim jest etapie – czy nastąpiło już oszacowanie i opis oraz czy obwieszczono o jej licytacji (art. 110m i art. 110w u.p.e.a.). Powołanie się na enigmatyczną, uzyskaną w nieokreślonym z nazwy urzędzie skarbowym, informację o tym, że "możliwa jest licytacja posiadanego przez skarżącą majątku, w tym nieruchomości lokalowej", nie wystarcza do uznania, że przesłanka uzasadniająca wstrzymanie wykonania decyzji została wykazana.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i art. 193 P.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania decyzji.