Uzasadnienie
- 1. Wyrokiem z 24 marca 2009 r., III SA/Wa 2540/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę "E." sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowe w W. z 23 czerwca 2008 r., nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 r.
- 2. Skargą kasacyjną spółka zaskarżyła powyższy wyrok w całości zarzucając:
"- nie wyjaśnienie przez organ wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności poprzez nie uwzględnienie zeznań świadków,
- - naruszenie art. 120, art. 121 § 1, art. 124, art. 125, art. 210 o.p.
- - naruszenie poprzez niewłaściwe zastosowanie norm art. 21 ust. Ustawy 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2000 r., Nr 76, poz. 69n4 z późń. zm.) i na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 a o.p." wniesiono o "jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- 3. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Artykuł 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: p.p.s.a.) wprowadził dwojakiego rodzaju wymagania, którym powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Po pierwsze, winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, wymienionym w art. 46 oraz w art. 47 p.p.s.a., po drugie powinna spełniać wymagania szczególne właściwe tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać:
- 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia,
- 2) wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części,
- 3) przytoczenie podstaw kasacyjnych,
- 4) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia,
- 5) oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
O ile niespełnienie wymagań wymienionych w pierwszej kolejności, przepisanych dla pism w postępowaniu sądowym, stanowi brak, który może zostać uzupełniony w trybie art. 49 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., to niespełnienie wymagań szczególnych, przewidzianych tylko dla skargi kasacyjnej wymienionych w art. 176 p.p.s.a. po wyrazie "oraz" nie podlega sanacji.
Zgodnie z art. 183 p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny - poza kwestią nieważności postępowania - rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej zawartej w skardze kasacyjnej oraz może uwzględnić taką skargę tylko w ramach wniosku w niej zawartego: o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Brak elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej uniemożliwia więc rozpoznanie sprawy. Nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych.
Skoro więc w niniejszej sprawie autor skargi kasacyjnej nie złożył jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku (za taki bowiem nie można uznać twierdzenia, że "na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 a o.p. wnoszę o jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie", które w oczywisty sposób odnosi się do zakwestionowanej decyzji organu podatkowego, a nie orzeczenia sądu), czego wymaga art. 176 p.p.s.a., to tego rodzaju skarga kasacyjna, pozbawiona jednego ze swych podstawowych elementów konstrukcyjnych, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.