Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 42/09, zapadłym w sprawie ze skargi T. "T." sp. z o. o. z siedzibą w K. (T.), uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 29 września 2008 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.
W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 30 czerwca 2008 r. T. zwróciła się do Ministra Finansów o wydanie interpretacji podatkowej w indywidualnej sprawie dotyczącej możliwości zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych umorzonej części kredytu bankowego zaciągniętego przez T. w Banku [...].
Istota problemu sprowadzała się do wątpliwości, czy spółka z ograniczoną odpowiedzialnością - prowadząca działalność statutową obejmującą utrzymanie zasobów mieszkaniowych oraz budowanie mieszkań na wynajem, która w 2007 r. uzyskała decyzję o umorzeniu kredytu na realizację przedsięwzięcia inwestycyjno - budowlanego ze środków Krajowego Funduszu Mieszkaniowego
- 1. czy umorzoną przez bank kwotę kredytu spółka obowiązana była zaliczyć do przychodów uzyskanych z gospodarki zasobami mieszkaniowymi ?; oraz
- 2. czy dochód powstały z tego tytułu będzie wolny od podatku ?
Przedstawiając własne stanowisko - spółka uznała, że wartość umorzonej części kredytu, z którego zrealizowano inwestycję mieszkaniową, należy zaliczyć do przychodów uzyskanych z gospodarki mieszkaniowej, a warunkiem zwolnienia powstałego z tego tytułu dochodu z opodatkowania (w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) jest przeznaczenie go na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych lub na budowę mieszkań na wynajem.
Organ udzielający interpretacji w imieniu Ministra Finansów, stwierdził, że umorzenie części kredytu preferencyjnego w Banku [...] nie stanowi dochodu, którego źródłem jest gospodarka zasobami mieszkaniowymi i uznał stanowisko strony za nieprawidłowe.
T. wezwała organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa i zmiany dokonanej interpretacji przepisów prawa podatkowego.
Pismem z dnia 17 listopada 2008 r. działający w imieniu Ministra Finansów, Dyrektor Izby Skarbowej w P. odmówił zmiany interpretacji indywidualnej.
Strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, kwestionując merytoryczną treść udzielonej interpretacji.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 22 kwietnia 2009 r. uchylił zaskarżoną interpretację. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, termin o którym mowa w art. 14d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) – dalej jako Op., może być uznany za zachowany tylko wówczas, gdy przed jego upływem interpretacja zostanie skutecznie doręczona wnioskodawcy. Słuszność tego stanowiska potwierdza pogląd prawny Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w uchwale z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt I FPS 2/08, (CBOIS oraz Lex nr 456605).
Z akt sprawy wynika, że wniosek skarżącej spółki o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął do właściwego organu 30 czerwca 2008 r. Akta sprawy nie wskazują przy tym, aby organ podatkowy podejmował jakiekolwiek czynności przed wydaniem interpretacji, jak również, aby zaistniały okoliczności wymienione w art. 139 § 4 Op., które skutkowałyby przedłużeniem terminu do wydania interpretacji. W niniejszej sprawie, termin określony z art. 14d Op., liczony zgodnie z art. 12 § 3 Op., upływał w dniu 30 września 2008 r., natomiast interpretację doręczono spółce w dniu 2 października 2008 r. Nie ulega zatem wątpliwości, iż zaskarżona interpretacja wydana - w rozumieniu doręczona - została z uchybieniem 3-miesięcznego terminu, o którym stanowi art. 14d Op. Zgodnie z art. 14o § 1 Op., w razie niewydania interpretacji indywidualnej w terminie zakreślonym w art. 14d uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie (tzw. "milcząca interpretacja").
W skardze kasacyjnej Minister Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w P.) wniósł o uchylenie powyższego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu oraz zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania:
- 1. art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej jako p.p.s.a. polegające na dokonaniu niewłaściwej kontroli interpretacji Ministra Finansów poprzez przyjęcie, że organ podatkowy naruszył art. 14d Op., 2 art. 146 § 1 p.p.s.a. polegające na uchyleniu interpretacji pomimo, że Minister Finansów nie naruszył art. 14d Op.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną T. wniosła o jej oddalenie oraz o zasądzenie od organu podatkowego na rzecz skarżącego wszystkich kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna wymagała uwzględnienia. Trafny jest bowiem zarzut kasacyjny naruszenia przepisu postępowania w postaci art. 146 § 1 p.p.s.a., poprzez uchylenie zaskarżonej do Sądu pierwszej instancji pisemnej indywidualnej interpretacji prawa podatkowego - z powodu przeprowadzenia i przyjęcia błędnej wykładni przepisów art. 14d i art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej.
W dniu 14 grudnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie całej Izby Finansowej podjął uchwałę następującej treści: "W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r. pojęcie niewydanie interpretacji, użyte w art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej, nie oznacza braku jej doręczenia w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 14 powołanej ustawy" (uchwała całej Izby Finansowej NSA z dnia 14 grudnia 2009 r., II FPS 7/09, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http:// orzeczenia nsa.gov.pl; więcej na ten temat: J. Brolik: Urzędowe interpretacje prawa podatkowego, Wydawnictwo Lexis Nexis Warszawa 2010 r., str.108 – 140).
W sprawie niniejszej Sąd pierwszej instancji ocenił, że termin do załatwienia sprawy interpretacyjnej (wydania indywidualnej interpretacji prawa podatkowego) obejmuje doręczenie interpretacji, która doręczona została zainteresowanemu po trzymiesięcznym terminie, o którym mowa w unormowaniach wynikających z art. 14d i art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej.
Pogląd ten i jego zastosowanie – w świetle przytoczonej uchwały całej Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego – nie są zgodne z prawem.
Powoływana uchwała wiąże Naczelny Sąd Administracyjny w trybie i na podstawie art. 269 § 1 p.p.s.a.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, uznając, iż przedmiotowa skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Z uwagi na charakter analizowanego zagadnienia oraz dotychczasowe orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, na podstawie art. 207 § 2 p.p.s.a. odstąpiono od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.