Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 5 listopada 2008 r. o sygn. II FSK 1471/07 Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 kwietnia 2007 r. o sygn. I SA/Lu 803/06 w sprawie ze skargi M. P. i H. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 20 października 2006 r. o nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. – (1) uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Lublinie oraz (2) zasądził od Dyrektora IS w L. na rzecz skarżącego kwotę 18.678 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
2. W dniu 7 stycznia 2009 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo WSA w Lublinie z prośbą o rozważenie możliwości dokonania wykładni wyroku z dnia 5 listopada 2008 r., przez wyjaśnienie, czy zwrot "uchyla zaskarżony wyrok w całości" oznacza uchylenie także punktu drugiego wyroku WSA w Lublinie z dnia 20 kwietnia 2007 r., w którym odrzucono skargę H. P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3. W myśl art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej: P.p.s.a.) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Przepis powyższy znajdzie odpowiednie zastosowanie także w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w związku z odesłaniem zawartym w art. 193 P.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w punkcie pierwszym sentencji wyroku z dnia 5 listopada 2008 r. o sygn. II FSK 1471/07 w sprawie ze skargi kasacyjnej M. P. podjął rozstrzygnięcie o treści: "uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie". W celu wyjaśnienia powstałych na tym tle wątpliwości wskazać należy, że w uzasadnieniu swego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny odnosił się wyłącznie do kwestii objętych wniesioną przez M. P. skargą kasacyjną stosownie do art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie odniósł się do odrzucenia przez Sąd I instancji skargi H. P. (punkt drugi sentencji wyroku WSA w Lublinie), bowiem H. P. nie wniosła skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji, a w myśl art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany granicami zaskarżenia. Wynikająca z art. 183 § 1 P.p.s.a. zasada związania granicami skargi kasacyjnej jest podstawowym elementem kształtującym zakres kontroli zaskarżonego orzeczenia i oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny nie może poddać kontroli niezaskarżonej części orzeczenia sądu I instancji, ponieważ oznaczałoby to działanie ex officio, które nie jest dopuszczalne (poza przypadkami nieważności postępowania, które w niniejszej sprawie nie miały miejsca).
Tak więc nie ulega wątpliwości, że zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie mógł być uchylony w całości jedynie wobec M. P. w zakresie objętym wniesioną przez niego skargą kasacyjną.