Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 202/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę J. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 18 stycznia 2010 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów z uwagi na nieuiszczenie wpisu w terminie.
Od powyższego postanowienia Skarżąca wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną żądając jego uchylenia.
Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2010 r. Sąd I instancji przywrócił Skarżącej termin do uiszczenia wpisu.
W związku z uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, w odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Szczecinie pismem z dnia 22 czerwca 2010 r. Skarżąca, działając przez pełnomocnika, oświadczyła, iż nie podtrzymuje skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd; jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na podstawie art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym "odpowiednie zastosowanie" w kontekście art. 183 p.p.s.a. oznacza, iż strona może cofnąć skargę kasacyjną, a Sąd jest tym wnioskiem związany.
W tych okolicznościach Sąd uznał, iż pismo Skarżącej stanowi wniosek cofający skargę kasacyjną i na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.