Uzasadnienie
- 1. Wyrokiem z dnia 17 lutego 2012 r., I SA/Lu 84/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę A. S.A. z siedzibą w L. (dalej: Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 10 listopada 2011 r., nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r. Jako podstawę prawną powołano art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; w skrócie: p.p.s.a.). Wyrok jest dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.
- 2. Wnosząc skargę kasacyjną od ww. wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Spółka (reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego) zaskarżyła ten wyrok w całości. Wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Lublinie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
- 3. Pismem z dnia 16 maja 2014 r. Spółka cofnęła skargę kasacyjną (k. 30 akt NSA).
- 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 4.1. Zgodnie z art. 60 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd; jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził, żeby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa, jak również nie stwierdził przesłanek nieważności postępowania wskazanych w art. 183 § 2 p.p.s.a., a zatem – zgodnie z art. 60 w związku z art. 193 p.p.s.a. – cofnięcie skargi kasacyjnej przez wnoszącą ją Spółkę jest skuteczne.
- 4.2. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.