Uzasadnienie
Wyrokiem z 11 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 508/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z 27 stycznia 2015 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jej wykonanie może spowodować znaczną szkodę w majątku skarżącej. Przedstawiając własną sytuację majątkową skarżąca wskazała, że nieruchomość zabezpieczona jest hipoteką przymusową na rzecz organu podatkowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej: p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że podstawą badania zasadności wstrzymania wykonania decyzji lub aktu jest prawidłowo uzasadniony wniosek oraz zwracano uwagę na obowiązki ciążące w tym zakresie na wnioskodawcy. Dla przykładu, w postanowieniu z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14 NSA stwierdził, że "obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia.
Jednocześnie brak uzasadnienia takiego wniosku nie jest brakiem, którego uzupełnienia winien żądać sąd". Z kolei w postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość jej zweryfikowania, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżąca nie wskazała na konkretne okoliczności, które uprawdopodabniałyby wniosek, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzić może do wyrządzenia mu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wskazała jedynie, że jest właścicielką nieruchomości, na której organ dokonał zabezpieczenia w postaci hipoteki przymusowej, i którą to organ próbuje zbyć celem dochodzenia należności określonych w zaskarżonej decyzji. Do wniosku załączyła wypis księgi gruntu tej nieruchomości, z którego wynika, że w dniu 12 kwietnia 2011 r. Naczelnik D. Urzędu Skarbowego w G. dokonał wpisu hipoteki przymusowej. Więcej dokumentów oraz informacji nie przedstawiono. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że w postępowaniu incydentalnym dotyczącym przyznania prawa pomocy, skarżąca – mimo wyraźnego wezwania – skarżąca nie przedstawiła pełnej dokumentacji obrazującej własną sytuację majątkową.
Ponieważ sądowi nie przedstawiono popartych stosownymi dokumentami informacji, które pozwoliłyby ocenić zasadność wniosku, w szczególności na podstawie danych o stanie majątkowym skarżącej, wniosek należało oddalić.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 tej ustawy, postanowił jak w sentencji