Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 3 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki.
Od powyższego orzeczenia skarżący wywiódł skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o zasądzenie kosztów postępowania oraz wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu drugiej instancji. W skardze kasacyjnej nie zawarto wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania (por. art. 183. § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2002 r. Nr 153 Poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a./). Z uwagi na powyższe ograniczenie ram postępowania kasacyjnego, dla skargi kasacyjnej jako środka wszczynającego to postępowania przewidziane zostały w ustawie szczególne wymagania formalne. Zgodnie z art. 176 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
O ile niespełnienie wymagań przepisanych dla pisma w postępowaniu sądowym stanowi brak, który może zostać uzupełniony w trybie art. 49 w zw. z art. 193 P.p.s.a., o tyle niedochowanie rygorów szczególnych skargi kasacyjnej, określonych w art. 176 P.p.s.a. po wyrazie "oraz", nie podlega sanacji. Wymagania te są elementami konstrukcyjnymi skargi kasacyjnej, których brak uniemożliwia rozpoznanie sprawy (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2011, wyd. IV.). Zagwarantowaniu spełnienia powyższych wymagań służy instytucja tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego (por. art. 175 P.p.s.a.). Sporządzenie skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika istotne jest przede wszystkim z tego względu, że w razie uchybień w zakresie elementów konstrukcyjnych omawianego środka zaskarżenia, podlega on odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 16 marca 2004 r., sygn. akt FSK 209/04).
Skarga kasacyjna wywiedziona od wyroku z dnia 24 marca 2011 r. (sygn. akt I SA/Ke 144/11) nie odpowiada rygorom przewidzianym w art. 176 P.p.s.a., nie zawiera bowiem wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Wniosek taki stanowi element konstrukcyjny skargi kasacyjnej, a po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej braki w tym zakresie mają charakter nieusuwalny. Wobec powyższego skargę kasacyjną jako niedopuszczalną należało odrzucić.
Na podstawie art. 180 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.